{"id":1290,"date":"2021-04-24T22:03:54","date_gmt":"2021-04-24T20:03:54","guid":{"rendered":"http:\/\/kodlyoko.pl\/?page_id=1290"},"modified":"2021-04-24T22:04:26","modified_gmt":"2021-04-24T20:04:26","slug":"w-samo-serce","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/kod-lyoko\/w-samo-serce\/","title":{"rendered":"W samo serce"},"content":{"rendered":"\n

 – Oho!
 – Co jest, Jeremy? \u2013 spyta\u0142a Aelita.
 – Mamy towarzystwo. XANA wys\u0142a\u0142 mas\u0119 potwor\u00f3w do Sektora V.
Cho\u0107 dzia\u0142ania XANY to nigdy pow\u00f3d do rado\u015bci, ale do niepokoju, to tym razem w g\u0142\u0119bi duszy nawet si\u0119 ucieszy\u0142em. Ca\u0142y plan om\u00f3wi\u0142em z Aelit\u0105 ju\u017c dawno temu, ale przez ostatnie tygodnie nie mieli\u015bmy \u017cadnej aktywnej wie\u017cy \u2013 a teraz w ko\u0144cu nadarza si\u0119 okazja.
 – Pewnie si\u0119 w\u015bciek\u0142, \u017ce go znale\u017ali\u015bmy.
 – Mo\u017ce i masz racj\u0119. Ale co w takim razie chce zrobi\u0107 z tymi oddzia\u0142ami?
 – Id\u0119 do skanera.
 – Dobra, zawiadomi\u0119 reszt\u0119.
W kilka sekund pod\u0142\u0105czy\u0142em si\u0119 do miejskiej stacji nadawczej i przez fikcyjny numer stworzony przez Franza Hoppera specjalnie na potrzeby superkomputera po\u0142\u0105czy\u0142em si\u0119 z Ulrichem. By\u0142o to zdecydowanie lepsze, bezpieczniejsze, a przede wszystkim ta\u0144sze rozwi\u0105zanie od u\u017cywania jako w\u0119z\u0142a mojej w\u0142asnej kom\u00f3rki.
 – No to ekstra. Ale \u015bwietnie<\/em>. \u2013 nim zd\u0105\u017cy\u0142em si\u0119 odezwa\u0107, us\u0142ysza\u0142em w s\u0142uchawce znudzony g\u0142os Ulricha.
 – Co\u015b si\u0119 sta\u0142o?
 – Jeremy?<\/em>
 – Alarm fabryka. XANA szykuje co\u015b w Sektorze V, i nie mam poj\u0119cia co. Bardzo mi si\u0119 to nie podoba.
 – Dobra. No to ekstra.<\/em>
 – Pospieszcie si\u0119. Nie ma aktywnej wie\u017cy i nie wiem, co jest grane. Jest z tob\u0105 Odd?
 – Nie<\/em>.
 – A Yumi.
 – Tak, ju\u017c lecimy.<\/em>
 – Co go ugryz\u0142o? \u2013 mrukn\u0105\u0142em, ju\u017c po zako\u0144czeniu rozmowy.
 – Jeremy! \u2013 dobieg\u0142 mnie krzyk z sali skaner\u00f3w.
 – Co jest? Aelita! \u2013 zerwa\u0142em si\u0119 natychmiast z fotela, ale jej kolejne s\u0142owa natychmiast usadzi\u0142y mnie z powrotem przy monitorach:
 – Czekam!
Pacn\u0105\u0142em si\u0119 otwart\u0105 d\u0142oni\u0105 w czo\u0142o, jednak drug\u0105 r\u0119k\u0105 ju\u017c wklepywa\u0142em komendy transferu.
 – Transfer Aelity! \u2013 zacz\u0105\u0142em swoj\u0105 standardow\u0105 ju\u017c formu\u0142k\u0119 \u2013 Skan Aelity! Wirtualizacja!
Jeszcze nie sko\u0144czy\u0142em wprowadza\u0107 wsp\u00f3\u0142rz\u0119dnych p\u0142askowy\u017cu w Sektorze Polarnym, a machinalnie wybiera\u0142em numer Odda. Po dw\u00f3ch sygna\u0142ach w ko\u0144cu si\u0119 odezwa\u0142.
 – Tak?
 – Biegiem do fabryki, mamy tu\u2026
 – Zaraz b\u0119d\u0119 \u2013 przerwa\u0142 mi wp\u00f3\u0142 zdania. Ca\u0142y Odd.
W oczekiwaniu na reszt\u0119 skalibrowa\u0142em map\u0119 i zaprogramowa\u0142em procedury transferu Yumi i ch\u0142opak\u00f3w. Aelita wspomnia\u0142a jeszcze raz czy dwa wspomina\u0142a o szczeg\u00f3\u0142ach naszego planu, a ja w ko\u0144cu zdj\u0105\u0142em okulary, opar\u0142em si\u0119 na fotelu i zacz\u0105\u0142em ws\u0142uchiwa\u0107 si\u0119 w cisz\u0119 fabryki. Uda\u0142o mi si\u0119 nawet wychwyci\u0107 krzyk \u017ceruj\u0105cych mew. Po kilku chwilach doszed\u0142 mnie jeszcze inny odg\u0142os \u2013 pracy windy i otwieranych hydraulicznie wr\u00f3t. Zerkn\u0105\u0142em przez rami\u0119 i w windzie zobaczy\u0142em tylko Ulricha. Tkni\u0119ty jakim\u015b przeczuciem odwr\u00f3ci\u0142em ca\u0142y fotel i spostrzeg\u0142em Yumi stoj\u0105c\u0105 w przeciwleg\u0142ym kra\u0144cu kabiny. Poprztykali si\u0119 o co\u015b, czy jak?
 – Ej, no co jest? Co si\u0119 sta\u0142o? H\u0119? \u2013 odpowiedzia\u0142o mi milczenie \u2013 Jaki\u015b problem?
 – Nie. Nie ma \u017cadnego problemu. W\u015br\u00f3d przyjaci\u00f3\u0142 \u2013 odpar\u0142 Ulrich. W jego pozornie spokojnym g\u0142osie wychwyci\u0142em nutk\u0119 ironii. Czy oni nie mog\u0105 po prostu ze sob\u0105 chodzi\u0107? Wzruszy\u0142em ramionami i postanowi\u0142em nie dr\u0105\u017cy\u0107 tematu. Ani nie czas na to, a Odd i tak pewnie pom\u0119czy Ulricha w internacie.
 – \u015awietnie! To wielka ulga! \u2013 rzuci\u0142em. Mam nadziej\u0119, \u017ce sarkazm w tej wypowiedzi nie by\u0142 a\u017c tak mocno s\u0142yszalny. \u2013 To biegiem do skaner\u00f3w. Aelita ju\u017c tam jest.
Nim zako\u0144czy\u0142em wirtualizacj\u0119 Yumi i Ulricha, us\u0142ysza\u0142em ponownie odg\u0142os pracuj\u0105cej windy i po chwili zobaczy\u0142em Odda. Ci\u0119\u017cko oddycha\u0142 i opiera\u0142 si\u0119 o \u015bcian\u0119 kabiny. Musia\u0142 chyba biec. Ale ponownie darowa\u0142em sobie pytania. XANA systematycznie wysy\u0142a\u0142 kolejne potwory to Pi\u0105tki.
 – No, jeste\u015b. Wszyscy ju\u017c na ciebie czekaj\u0105 \u2013 rzuci\u0142em, ale Odd ju\u017c zeskakiwa\u0142 po drabince pi\u0119tro ni\u017cej. Nie trac\u0105c ani chwili zainicjowa\u0142em gotowy ju\u017c transfer, jednocze\u015bnie programuj\u0105c pojazdy: – Transfer Odda! Skan Odda! Wirtualizacja!
 – No to wio!<\/em> \u2013 us\u0142ysza\u0142em w s\u0142uchawce okrzyk Yumi.
 – Gdzie by\u0142e\u015b tak d\u0142ugo?<\/em> \u2013 zacz\u0105\u0142 Ulrich.
 – Chyba ju\u017c wiem, jak wr\u00f3ci\u0107 do waszej klasy.<\/em>
 – Naprawd\u0119!? Jak?<\/em> \u2013 spyta\u0142a Yumi.
 – Bardzo \u0142atwo. Zacz\u0105\u0142em szanta\u017cowa\u0107 Jima.<\/em>
 – Szanta\u017cowa\u0107?! Ale czym?!<\/em> \u2013 niemal od razu naskoczy\u0142a na niego oburzona Aelita.
 – Znam jeden sekret, o kt\u00f3rym wola\u0142by nie m\u00f3wi\u0107.<\/em> \u2013 U\u015bmiechn\u0105\u0142em si\u0119 pod nosem na ten sparafrazowany sztandarowy \u017carcik Kadic. Cho\u0107 nie podoba\u0142 mi si\u0119 pomys\u0142 Odda, wola\u0142em si\u0119 nie wtr\u0105ca\u0107. Jestem pewien, \u017ce zaraz pozostali mnie wyr\u0119cz\u0105. – I nie chce te\u017c, \u017ceby ktokolwiek o nim m\u00f3wi\u0142.<\/em>
 – Wiesz ty co? Szanta\u017ce s\u0105 bardzo nie wporzo.<\/em> \u2013 fala krytyki ruszy\u0142a, co ciekawe, za spraw\u0105 Ulricha. Spodziewa\u0142em si\u0119 raczej, \u017ce to Yumi zareaguje najgwa\u0142towniej.
 – \u0141a\u0142! Od kiedy jeste\u015b taki szlachetny?! Cel u\u015bwi\u0119ca \u015brodki, co nie?<\/em>
 – Nie!<\/em> \u2013 odparli\u015bmy razem we czw\u00f3rk\u0119.
 – Dobra! To dzi\u0119ki za wsparcie! Wolicie mnie nie mie\u0107 w klasie!<\/em>
W tym czasie sko\u0144czy\u0142em wprowadza\u0107 kod procedur transportera. Pozosta\u0142o tylko ostatecznie zaakceptowa\u0107 \u201elot\u201d. Na to jednak potrzebowa\u0142em potwierdzenia od reszty, kt\u00f3re zreszt\u0105 nadesz\u0142o od razu, gdy tylko ponownie skierowa\u0142em map\u0119 z Sektora V na Sektor Polarny.
 – Dobra, jeste\u015bmy na skraju sektora<\/em> \u2013 rzuci\u0142 Odd.
 – \u015awietnie, zajmijcie pozycje, a ja wprowadz\u0119 kod Scypion.
Zaraz po wprowadzeniu ko\u0144cowej komendy, na ekranie wy\u015bwietli\u0142y mi si\u0119 panel kontroli transportera i protoko\u0142y dost\u0119pu do Kartaginy. Programik, kt\u00f3ry napisa\u0142em po pierwszej wizycie w Sektorze V skorzysta\u0142 skwapliwie z tych protoko\u0142\u00f3w i standardowy widok Lyoko, wy\u015bwietlany przez projektor obok, zmieni\u0142 na holograficzn\u0105 map\u0119 Pi\u0105tki.
 – System holosfery pod\u0142\u0105czony.
Na pulpicie pojawi\u0142 si\u0119 komunikat o udanym transferze i od razu us\u0142ysza\u0142em g\u0142os Ulricha:
 – No i gdzie s\u0105 te potwory?<\/em>
Id\u0105c w \u015blady programu, sam tak\u017ce przypatrzy\u0142em si\u0119 kodom autoryzacji i szybko uzyska\u0142em dost\u0119p do skan\u00f3w Sektora V pod k\u0105tem anomalii, jak\u0105 zawsze wywo\u0142ywa\u0142a wirtualizacja potwor\u00f3w XANY. Hmm\u2026 to ciekawe!
 – Kto by przypuszcza\u0142? Wszystkie s\u0105 w sali pod wami. \u2013 Spojrza\u0142em na wewn\u0119trzne wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne pomieszczenia i doda\u0142em zdziwiony: – Nigdy jej nie widzia\u0142em. Nie byli\u015bcie tam jeszcze.
 – Ale co one tam robi\u0105?<\/em> \u2013 spyta\u0142a zaniepokojona Aelita.
 – A sk\u0105d mam to wiedzie\u0107? To wy jeste\u015bcie w sieci. S\u0142uchajcie, zamiast gada\u0107, lepiej tam id\u017acie.
 – St\u0105d si\u0119 tam dostaniemy?<\/em> \u2013 zacz\u0105\u0142 Ulrich. Jak zwykle. Jak kto\u015b ma spyta\u0107 o co\u015b praktycznego, to zawsze b\u0119dzie Ulrich.
 – Nie. Wej\u015bcie jest z Kopu\u0142y. Szybko.
Gdy tylko wypowiedzia\u0142em te s\u0142owa, na ekranie pojawi\u0142o mi si\u0119 odliczanie. Szybko otworzy\u0142em panel kontrolny, \u017ceby zlokalizowa\u0107 klucz.
 – Nie zapomnijcie dezaktywowa\u0107 odliczania, albo wr\u00f3cicie do domu szybciej, ni\u017c wam si\u0119 zdaje. Macie tylko kilka minut na znalezienie klucza.
W\u0142a\u015bnie w tym momencie skan pomieszczenia odnalaz\u0142 mechanizm, ale Odd mnie ubieg\u0142:
 – Widz\u0119 klucz!<\/em> \u2013 rzuci\u0142.
Zmieni\u0142em skal\u0119 mapy taktycznej i przygl\u0105da\u0142em si\u0119, jak Odd si\u0119 rozp\u0119dza i niemal wypada z gry po nieudanym skoku. Szybko min\u0119\u0142a go Aelita, kt\u00f3ra sama pobieg\u0142a po mechanizm. Czas jednak si\u0119 ko\u0144czy\u0142. Zacz\u0105\u0142em odlicza\u0107 na g\u0142os:
 – 5, 4, 3, 2, 1\u2026
 – Zero!<\/em> \u2013 doko\u0144czy\u0142a Aelita dezaktywuj\u0105c pu\u0142apk\u0119.
 – \u0141adnie, Aelita.
Po kilku sekundach zacz\u0119\u0142a si\u0119 faza zmiany konfiguracji pomieszcze\u0144, a Aelita, kt\u00f3ra jako jedyna sta\u0142a na stabilnej platformie, zawo\u0142a\u0142a do pozosta\u0142ych:
 – Lepiej chod\u017acie tutaj jak najszybciej!<\/em>
Reszta szybko dobieg\u0142a do bezpiecznego korytarza i ruszy\u0142a dalej.
 – Jeremy, jeste\u015bmy przy windzie!<\/em> \u2013 zameldowa\u0142a Yumi.
 – To dobrze. W tym pomieszczeniu jest coraz wi\u0119cej potwor\u00f3w. Zaczynam mie\u0107 z\u0142e przeczucia.
 – Jeste\u015bmy<\/em> \u2013 zacz\u0105\u0142 Ulrich \u2013 gdzie mamy i\u015b\u0107, \u017ceby rozwali\u0107 par\u0119 brzydali?<\/em>
 – W stron\u0119 po\u0142udniowego bieguna. Tam jest wej\u015bcie do komnaty.
 – Pojazdy, Jeremy!<\/em> \u2013 upomnia\u0142a si\u0119 Yumi.
 – Ju\u017c si\u0119 robi \u2013 odpar\u0142em jednocze\u015bnie dematerializuj\u0105c i materializuj\u0105c pojazdy przy Interfejsie.
 – Ej, a mo\u017ce tam XANA urz\u0105dza doroczny bal potwor\u00f3w? Bo do tej pory nie widzieli\u015bmy \u017cadnego<\/em>. \u2013 zauwa\u017cy\u0142 Odd.
 – Racja<\/em> \u2013 odpar\u0142 Ulrich \u2013 Ale zobaczcie tam!<\/em>
Na mapie pojawi\u0142y mi si\u0119 dwie manty. Jedna z nich natychmiast znikn\u0119\u0142a za spraw\u0105 strza\u0142ek Odda.
 – I bardzo \u0142adnie! Trafiony! To jest czad!<\/em>
 – Opanuj si\u0119, to ja go za\u0142atwi\u0142em<\/em> \u2013 uciszy\u0142 go Ulrich.
 – Serio?<\/em>
Znalaz\u0142em w kodzie ostatni protok\u00f3\u0142 niezb\u0119dny do materializacji pojazd\u00f3w w Kopule i powiedzia\u0142em:
 – Nie ma czasu na g\u0142upie gierki! Ruszajcie!
Po kilku minutach walki z mantami i mojego ci\u0105g\u0142ego niespokojnego zerkania na oddzia\u0142 potwor\u00f3w w nowej komnacie w ko\u0144cu wszystkim uda\u0142o si\u0119 przekroczy\u0107 \u015bluz\u0119 na biegunie po\u0142udniowym.
 – Jeremy, chyba jeste\u015bmy<\/em> \u2013 zacz\u0119\u0142a Yumi.
 – Widzicie ju\u017c potwory? Co robi\u0105?
 – Strzelaj\u0105 do jakiej\u015b niebieskiej pi\u0142ki.<\/em>
 – Skoro XANA chce j\u0105 zniszczy\u0107, to musi by\u0107 wa\u017cna.
 – Dobra, to bierzemy si\u0119 za nie<\/em> \u2013 zameldowa\u0142 Odd.
 – Tak! No to le\u0107cie, a ja spr\u00f3buj\u0119 sprawdzi\u0107, co to za kula.
Walka trwa\u0142a w najlepsze, a z gry odpadali kolejno Yumi i Odd, a ja zmaga\u0142em si\u0119 z wyzwaniem trudniejszym ni\u017c aktywacja w\u0142asnej wie\u017cy czy programowanie pojazd\u00f3w, czy nawet Marabunta. Zag\u0142\u0119bia\u0142em si\u0119 coraz bardziej w protoko\u0142y dost\u0119pu do rdzenia systemu, ale co chwila natrafia\u0142em na zabezpieczone partycje, do kt\u00f3rych szukanie szyfr\u00f3w trwa\u0142oby miesi\u0105ce, je\u015bli nie lata.
Trudniejsze, ni\u017c Marabunta? A co je\u015bli\u2026?
Szybko otworzy\u0142em kod programu wieloczynnikowego, kt\u00f3ry nie tak dawno przysporzy\u0142 nam tyle problem\u00f3w. Marabunta by\u0142 wirusem, kt\u00f3ry mia\u0142 oddzia\u0142ywa\u0107 na wizualizacje program\u00f3w XANY, czyli na potwory, ale tak naprawd\u0119 sama struktura kodu by\u0142a przystosowana do bugowania relacji mi\u0119dzy poszczeg\u00f3lnymi sekcjami w\u0142asnych baz danych, powoduj\u0105c jednocze\u015bnie w ten spos\u00f3b niekontrolowane rozszerzenie spektrum dzia\u0142ania Marabunty. Wystarczy\u0142o wi\u0119c jedynie zmieni\u0107 strumienie wyj\u015bcia i pod\u0142\u0105czy\u0107 strumienie wej\u015bcia do tuneli. Mo\u017cna to \u0142atwo zrobi\u0107 wysy\u0142aj\u0105c odpowiednie kody do wie\u017c przej\u015bcia. Wtedy Marabunta rekurencyjnie nawi\u0105zuj\u0105c i buguj\u0105c po\u0142\u0105czenia mi\u0119dzy blokami wykonawczymi wprowadzi prawdziwy chaos w zewn\u0119trznej warstwie zabezpiecze\u0144, co pozwoli mi nie tyle dosta\u0107 si\u0119 do zakodowanych partycji, co zbudowa\u0107 tymczasowe relacje z otwartymi sekcjami, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 doskona\u0142\u0105 drog\u0105 do rdzenia systemu.   
I, o dziwo, to zadzia\u0142a\u0142o! Marabunta wybra\u0142 najkr\u00f3tsz\u0105 drog\u0119 przez podprogramy stabilizuj\u0105ce, a nie wi\u0105zania polece\u0144, w ten spos\u00f3b omijaj\u0105c jedn\u0105 z najtrudniejszych przeszk\u00f3d przy pomocy banalnego algorytmu Dijkstry!
Uzyskany kod by\u0142 do\u015b\u0107 pokr\u0119tnie napisany, ale i tak dostatecznie jasno m\u00f3wi\u0142, w jak krytycznej sytuacji si\u0119 znale\u017ali\u015bmy.
 – To nie do wiary \u2013 wyszepta\u0142em – Ulrich! Pos\u0142uchaj, za wszelk\u0105 cen\u0119 musisz przeszkodzi\u0107 pe\u0142zaczom w zniszczeniu kuli.
 – Dlaczego?<\/em>
 – Bo ona jest Sercem Lyoko. To bezpo\u015bredni dost\u0119p do najwa\u017cniejszych program\u00f3w wirtualnego \u015bwiata! Je\u015bli potwory j\u0105 zniszcz\u0105, Lyoko przestanie istnie\u0107 na zawsze! Pospiesz si\u0119! Ta kula ma tylko dwie pow\u0142oki ochronne, a pierwsza w\u0142a\u015bnie wybuch\u0142a!
Nawet nie zauwa\u017cy\u0142em, kiedy obok mnie pojawili si\u0119 Yumi i Odd. Ulrich szybko poradzi\u0142 sobie z wszystkimi potworami. Wszystkimi, poza jednym pe\u0142zaczem, kt\u00f3ry zaszed\u0142 go od lewej i za\u0142atwi\u0142 go jednym strza\u0142em.
Czas na nasz wielki plan. W sumie, nie tak to sobie wyobra\u017ca\u0142em, ale trudno \u2013 trzeba improwizowa\u0107.
 – Aelita, twoja kolej!
 – Jaka zn\u00f3w kolej? Ona nic nie potrafi! \u2013 od razu wtr\u0105ci\u0142 si\u0119 Odd.
 – Patrz! \u2013 odpar\u0142em i powi\u0119kszy\u0142em map\u0119 tak, \u017ce idealnie wida\u0107 by\u0142o stoj\u0105cych naprzeciwko siebie pe\u0142zacza i Aelit\u0119. I nagle\u2026 pe\u0142zacz znikn\u0105\u0142!
 – Ale jak Aelicie si\u0119 to uda\u0142o? \u2013 wyduka\u0142 zdziwiony Odd.
 – Podczas wakacji rozwin\u0119\u0142a w sobie nowe moce \u2013 wyja\u015bni\u0142em \u2013 Potrafi walczy\u0107 tak samo jak wy!
 – Jeremy! Sp\u00f3jrz na to! \u2013 przerwa\u0142a mi przestraszona Yumi. Wskazywa\u0142a palcem na okno z post\u0119puj\u0105cym procesem\u2026 dewirtualizacji Aelity!
 – O nie! Zdewirtualizowa\u0142a si\u0119!
 – Chcesz powiedzie\u0107, \u017ce\u2026 – Odd ba\u0142 si\u0119 nawet doko\u0144czy\u0107.
 – W\u0142a\u015bnie! Nie mog\u0119 w to uwierzy\u0107! \u2013 nagle dostrzeg\u0142em na ekranie okno aktywnego skanera. \u2013 Co si\u0119 dzieje?! Chod\u017acie, biegiem! \u2013 zerwa\u0142em si\u0119 z fotela i pogna\u0142em do drabinki, do sali skaner\u00f3w. Czeka\u0142 ju\u017c tam na nas Ulrich.
Od razu skoczy\u0142em do aktywnego urz\u0105dzenia, z kt\u00f3rego wysz\u0142a Aelita, ca\u0142a i zdrowa.
 – Hej, wiesz, \u017ce prawie dosta\u0142em zawa\u0142u przez ciebie?! \u2013 wyrzuci\u0142em Aelicie, kt\u00f3ra skoczy\u0142a w moje ramiona.
 – Kto\u015b mi powie, co si\u0119 sta\u0142o? \u2013 spyta\u0142 Ulrich.
 – Wygl\u0105da na to, \u017ce Aelita trac\u0105c wszystkie punkty \u017cycia jednak nie znika na zawsze \u2013 odpar\u0142 Odd.
 – Nie znika? Jak to?
 – Normalnie. Tylko \u017ce wcze\u015bniej nie przysz\u0142o mi to do g\u0142owy \u2013 pospieszy\u0142em z wyja\u015bnieniami. \u2013 Od chwili, gdy odzyska\u0142a\u015b ludzk\u0105 pami\u0119\u0107, jeste\u015b taka sama jak my. Teraz ju\u017c nie potrzebujesz kodu: Ziemia, \u017ceby powr\u00f3ci\u0107.
 – To bardzo przydatne, w chwili kiedy XANA pr\u00f3buje zniszczy\u0107 Lyoko, \u017ceby\u015bmy go nie mogli znale\u017a\u0107 w Sieci.
 – Wspaniale, Aelita! Od teraz jeste\u015b w pe\u0142ni sprawn\u0105 wojowniczk\u0105 Lyoko \u2013 podsumowa\u0142a Yumi.
 – A teraz mo\u017ce ju\u017c p\u00f3jdziemy na kolacj\u0119, co? \u2013 wtr\u0105ci\u0142 po swojemu Odd.
 – My tu jeszcze troch\u0119 zostaniemy. Musz\u0119\u2026 no, tego\u2026 sprawdzi\u0107 wszystkie szczeg\u00f3\u0142y zwi\u0105zane z dewirtualizacj\u0105 Aelity.
 – Spoko \u2013 wzruszy\u0142 ramionami Ulrich i razem z Yumi i Oddem wszed\u0142 do windy.
Gdy tylko drzwi kabiny si\u0119 zamkn\u0119\u0142y, Aelita spyta\u0142a:
 – Jak s\u0105dzisz, uwierzyli w to ca\u0142e przedstawienie?
 – Nie mam poj\u0119cia, raczej kiepsko gra\u0142em. Nie jestem zbyt dobry z improwizacji.
 – Oj, daj spok\u00f3j, Jeremy. Wygl\u0105dali na przekonanych.
 – Fakt \u2013 odpar\u0142em.
Spojrzeli\u015bmy sobie w oczy i oboje wybuchn\u0119li\u015bmy \u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n

Autor: Qazqweop<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

 – Oho! – Co jest, Jeremy? \u2013 spyta\u0142a Aelita. – Mamy towarzystwo. XANA wys\u0142a\u0142 mas\u0119 potwor\u00f3w do Sektora V.Cho\u0107 dzia\u0142ania XANY to nigdy pow\u00f3d do rado\u015bci, ale do niepokoju, to tym razem w g\u0142\u0119bi duszy nawet si\u0119 ucieszy\u0142em. Ca\u0142y plan om\u00f3wi\u0142em z Aelit\u0105 ju\u017c dawno temu, ale przez ostatnie tygodnie nie mieli\u015bmy \u017cadnej aktywnej wie\u017cy \u2013 a …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"parent":623,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[41],"tags":[],"class_list":["post-1290","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-kod-lyoko"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1290","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1290"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1290\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1291,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1290\/revisions\/1291"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/623"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1290"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1290"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1290"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}