{"id":1288,"date":"2021-04-24T22:00:39","date_gmt":"2021-04-24T20:00:39","guid":{"rendered":"http:\/\/kodlyoko.pl\/?page_id=1288"},"modified":"2021-04-24T22:00:58","modified_gmt":"2021-04-24T20:00:58","slug":"uwierze-jak-zobacze","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/artykuly\/kod-lyoko\/uwierze-jak-zobacze\/","title":{"rendered":"Uwierz\u0119, jak zobacz\u0119"},"content":{"rendered":"\n

 – Damy rad\u0119, co, Ulrich?
 – Mam nadziej\u0119, Odd.
Sabota\u017c nuklearny. XANA nie \u017cartuje. Zgadzam si\u0119 z Yumi, \u017ce to ogromne niebezpiecze\u0144stwo, ale przecie\u017c zawsze mo\u017cemy zrobi\u0107 Powr\u00f3t Do Przesz\u0142o\u015bci, je\u015bli co\u015b nie wyjdzie. Jeremy zdo\u0142a go zaprogramowa\u0107 w kilka sekund, gdyby zasz\u0142a taka potrzeba. Cho\u0107 oczywi\u015bcie trzeba spr\u00f3bowa\u0107 powiadomi\u0107 w\u0142adze. Je\u015bli XANA zwyci\u0119\u017cy tym razem, mo\u017ce zgin\u0105\u0107 wiele os\u00f3b. To realne zagro\u017cenie, ale\u2026 czy Yumi nie widzi, \u017ce nie ma najmniejszej szansy, \u017ceby kto\u015b jej uwierzy\u0142 i podj\u0105\u0142 odpowiednie kroki w ci\u0105gu tych kilkudziesi\u0119ciu minut?!
Rozgl\u0105dam si\u0119. Jeste\u015bmy w Sektorze Pustynnym. Wielk\u0105 platform\u0119, na kt\u00f3rej stoimy, przecinaj\u0105 kable \u0142\u0105cz\u0105ce ze sob\u0105 poszczeg\u00f3lne wie\u017ce. Dostrzegam w oddali Aelit\u0119, czekaj\u0105c\u0105 na nas obok jednej z wielu formacji skalnych w tym sektorze.
 – Dobra, ju\u017c mamy, skaner wykry\u0142 aktywowan\u0105 wie\u017c\u0119<\/em> \u2013 us\u0142ysza\u0142em wewn\u0105trz swojej g\u0142owy g\u0142os Jeremy\u2019ego. Jednocze\u015bnie Odd nerwowo drgn\u0105\u0142 \u2013 on te\u017c otrzyma\u0142 wiadomo\u015b\u0107. Nadszed\u0142 czas na dzia\u0142anie. Skin\u0105\u0142em mu g\u0142ow\u0105 i ruszy\u0142em w stron\u0119 Aelity, on pobieg\u0142 zaraz za mn\u0105.  \u2013 Jest na obszarze pustynnym, blisko Oazy.
 – Wiem gdzie to jest! \u2013 odpar\u0142a Aelita, gdy tylko si\u0119 przy niej znale\u017ali\u015bmy. Wskaza\u0142a d\u0142oni\u0105 jedn\u0105 z kilku formacji skalnych na s\u0105siedniej platformie. \u2013 Na tamtym p\u0142askowy\u017cu!
Pocz\u0105tkowo nie wiedzia\u0142em, jak mamy si\u0119 przedosta\u0107 na kolejn\u0105 platform\u0119 \u2013 dzieli\u0142a nas od niej kilkudziesi\u0119ciometrowa przepa\u015b\u0107. W nast\u0119pnej chwili us\u0142ysza\u0142em co\u015b jakby cichy grzmot i dostrzeg\u0142em pulsacje XANY. Jeremy kiedy\u015b wspomina\u0142, \u017ce tak XANA przesy\u0142a energi\u0119 i aktywuje wie\u017ce. Gestem pokaza\u0142em reszcie, \u017ceby biegli za mn\u0105, a sam pod\u0105\u017ca\u0142em za dziwnymi zniekszta\u0142ceniami tekstury na ziemi. W ten spos\u00f3b dotarli\u015bmy do skalnego mostu, kt\u00f3ry umo\u017cliwia\u0142 nam przedostanie si\u0119 na drugi p\u0142askowy\u017c.
Biegli\u015bmy w milczeniu. Nawet Odd przesta\u0142 \u017cartowa\u0107. Oczywi\u015bcie, to nie pierwszy raz, kiedy XANA si\u0119 budzi i grozi nam \u015bmiertelne niebezpiecze\u0144stwo. Ale\u2026 dla przyk\u0142adu, dwa tygodnie temu XANA op\u0119ta\u0142 pluszowego misia jednej z pierwszoklasistek, Milly Solovieff. Zburzy\u0142 wtedy p\u00f3\u0142 szko\u0142y i niemal zrobi\u0142 ze mnie i Yumi krwawe plamy, ale\u2026 takiego ataku po prostu nie da\u0142o si\u0119 bra\u0107 na powa\u017cnie. A teraz\u2026 Teraz mamy atak na elektrowni\u0119 atomow\u0105. Katastrofa nuklearna. To jest co\u015b, czego nie da si\u0119 nie bra\u0107 na powa\u017cnie.
Powoli dobiegali\u015bmy do \u017ar\u00f3d\u0142a pulsacji. Co ciekawe, ci\u0105gle utrzymywa\u0142em mocne tempo po tym sprincie na setk\u0119. Ci\u0105gle nie mog\u0119 si\u0119 przyzwyczai\u0107 do wirtualno\u015bci, mimo \u017ce jestem w Lyoko ju\u017c si\u00f3dmy raz. Twoje cia\u0142o nie traci si\u0142, ale odczuwasz zm\u0119czenie. Nie ma powietrza, ale Odd, kt\u00f3ry biegnie obok, i tak dyszy. Nie jestem za dobry z fizy, ale skoro nie ma \u017cadnego o\u015brodka, to d\u017awi\u0119k nie powinien si\u0119 rozchodzi\u0107. Mimo to wszyscy si\u0119 doskonale nawzajem s\u0142ysz\u0105. Wsz\u0119dzie jest jasno, ale nie ma s\u0142o\u0144ca ani niczego takiego. Za to rzucamy cienie. To wszystko jest takie\u2026 dziwne.
W ko\u0144cu dotarli\u015bmy do Oazy. By\u0142a to w gruncie rzeczy tylko ma\u0142a sadzawka otoczona kilkoma kamiennymi s\u0142upami. Z ziemi wyrasta\u0142y ma\u0142e cyfrowe krzaczki, przypominaj\u0105ce troch\u0119 domowe bananowce, jakie hoduje moja matka. Jedynie od po\u0142udnia wznosi\u0142a si\u0119 wysoka, masywna ska\u0142a. I nigdzie \u017cadnej wie\u017cy.
 – To nie do wiary. Co si\u0119 dzieje? Gdzie ta wie\u017ca? \u2013 spyta\u0142 Odd. Jego g\u0142os by\u0142 niski i opanowany. Tak r\u00f3\u017cny od zwykle wysokiego i piskliwego. Musi by\u0107 naprawd\u0119 zdenerwowany.
 – Nie wida\u0107 jej. Ale ona tu jest \u2013 odpar\u0142a Aelita \u2013 Szukajcie pulsacji XANY. Tutaj si\u0119 \u0142\u0105cz\u0105.
 – Szybko! Dacie rad\u0119! Na pewno jest niedaleko! Znajd\u017acie j\u0105 natychmiast, zaraz b\u0119dzie przeci\u0105\u017cenie!<\/em> \u2013 motywowa\u0142 nas Jeremy. Jednak wie\u017cy nigdzie nie by\u0142o. Aelita rozgl\u0105da\u0142a si\u0119 wok\u00f3\u0142, wypatruj\u0105c jakiego\u015b szczeg\u00f3\u0142u, jakiej\u015b wskaz\u00f3wki. Odd i ja ju\u017c po kilku minutach si\u0119 poddali\u015bmy. Wie\u017cy tutaj nie by\u0142o, cho\u0107 pulsacje m\u00f3wi\u0142y inaczej. Mo\u017ce XANA oszuka\u0142 nas i skaner Jeremy\u2019ego? Nie, to ma\u0142o prawdopodobne.
Z braku lepszego pomys\u0142u wyci\u0105gn\u0105\u0142em m\u00f3j samurajski miecz i zacz\u0105\u0142em wbija\u0107 go w ziemi\u0119. Ostrze zapala\u0142o si\u0119 na niebiesko i gas\u0142o, wzbijaj\u0105c przy tym ma\u0142e tumany cyfrowego kurzu. Jeszcze nie rozgryz\u0142em, czemu kiedy uderzam, katana zaczyna \u015bwieci\u0107. Chyba to dodaje energii ciosowi, albo co\u015b takiego.
Odd przysiad\u0142 na ziemi i bawi\u0142 si\u0119 ma\u0142ym kamieniem. Znudzony przerzuca\u0142 go z r\u0119ki do r\u0119ki. Jego ogromne kocie \u0142apy \u015bwietnie si\u0119 sprawdza\u0142y przy takim zadaniu. Wbi\u0142em wzrok w ziemi\u0119 i skupi\u0142em si\u0119 na swoim zaj\u0119ciu \u2013 czyli zamiataniu cyfrowej platformy moim mieczem. Nagle Odd powiedzia\u0142:
 – Znalaz\u0142em.
Razem z Aelit\u0105 od razu do niego podeszli\u015bmy.
 – Wykiwa\u0142 nas \u2013 zacz\u0105\u0142 wyja\u015bnia\u0107. \u2013 Tu nie ma wody, tylko powierzchnia. Skocz\u0119 si\u0119 temu przyjrze\u0107.
Spojrza\u0142em zdziwiony na Aelit\u0119. To, co m\u00f3wi\u0142 Odd, nie mia\u0142o sensu. Ale on rozp\u0119dzi\u0142 si\u0119 i wskoczy\u0142 do jeziorka. Jednak nie us\u0142ysza\u0142em \u017cadnego plusku. Aelita nie waha\u0142a si\u0119, tylko od razu ruszy\u0142a za Oddem i\u2026 przesz\u0142a przez tafl\u0119 wody, jakby to by\u0142 tylko hologram! Nie pozosta\u0142o mi nic innego, jak skoczy\u0107 za nimi. Gdy wyl\u0105dowali\u015bmy kilka metr\u00f3w ni\u017cej, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce stoimy na kolejnej platformie. Platformie z wie\u017c\u0105!
\u015acie\u017cka wi\u0142a si\u0119 mi\u0119dzy skalnymi p\u0142ytami. Szybko dopadli\u015bmy wie\u017cy, a Odd triumfalnie wskaza\u0142 wysok\u0105 konstrukcj\u0119.
 – Jest! \u2013 wykrzykn\u0105\u0142. Wtedy, zza jednej z wielu naturalnych skalnych kryj\u00f3wek wychyn\u0105\u0142 wielki potw\u00f3r, przypominaj\u0105cy czerwony talerz na czterech mechanicznych odn\u00f3\u017cach, kt\u00f3ry od razu strzeli\u0142 do zaskoczonego Odda. Ten zaliczy\u0142 pot\u0119\u017cne trafienie w kolano.
 – Uwaga! \u2013 doda\u0142 \u2013 Nienawidz\u0119 tych wstr\u0119tnych krab\u00f3w.
Po chwili swoj\u0105 obecno\u015b\u0107 ujawni\u0142y dwa kolejne potwory. Ka\u017cdemu ich ruchowi towarzyszy\u0142 d\u017awi\u0119k ci\u0119\u017ckiej maszynerii hydraulicznej. Natychmiast doby\u0142em miecza i gdy tylko kraby ustawi\u0142y si\u0119 w klin, krzykn\u0105\u0142em:
 – Aelita! To ciebie szukaj\u0105! Uciekaj! Ju\u017c!
Ustawi\u0142em si\u0119 w pozycji bojowej, gdy nagle jeden z krab\u00f3w przeskoczy\u0142 obok mnie i zacz\u0105\u0142 goni\u0107 Aelit\u0119. Otworzy\u0142 ogie\u0144, a ka\u017cdy laserowy pocisk zrywa\u0142 pustynn\u0105 tekstur\u0119 z pod\u0142o\u017ca. W ko\u0144cu wycelowa\u0142 i odda\u0142 morderczy strza\u0142. Na szcz\u0119\u015bcie, w ostatniej chwili Odd na czterech \u0142apach podbieg\u0142 do potwora i przyj\u0105\u0142 atak na siebie. Zatoczy\u0142 si\u0119 i upad\u0142 na ziemi\u0119, a w nast\u0119pnej chwili rozpad\u0142 si\u0119 w cyfrowy py\u0142.
Nie martwi\u0142em si\u0119 o niego. Po utracie wszystkich punkt\u00f3w wraca\u0142 bezpiecznie do skanera. Co innego Aelita \u2013 ona nie mia\u0142a takiej mo\u017cliwo\u015bci. Na szcz\u0119\u015bcie brawurowy manewr Odda odwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 potwora i Aelita zd\u0105\u017cy\u0142a si\u0119 ukry\u0107 miedzy ska\u0142ami.
Teraz mog\u0119 za\u0142atwi\u0107 potwory. Przyj\u0105\u0142em na katan\u0119 cztery strza\u0142y, a nast\u0119pnie schyli\u0142em si\u0119 i ruszy\u0142em biegiem w stron\u0119 najbli\u017cszego kraba. Gdy dzieli\u0142o mnie od niego tylko kilka metr\u00f3w, uzna\u0142em, \u017ce najwy\u017cszy czas wypr\u00f3bowa\u0107 w walce now\u0105 sztuczk\u0119, kt\u00f3r\u0105 ostatnio trenowa\u0142em. Nagle obok mnie pojawi\u0142y si\u0119 dwa moje duplikaty. Gdy one skupi\u0142y na sobie ogie\u0144 dw\u00f3ch krab\u00f3w, ja osobi\u015bcie zaj\u0105\u0142em si\u0119 trzecim. Wskoczy\u0142em na niego i wbi\u0142em miecz w znak na jego pancerzu \u2013 s\u0142aby punkt, Oko XANY.
Nagle us\u0142ysza\u0142em wypowied\u017a Jeremy\u2019ego, na pewno skierowan\u0105 do Odda.
 – Dzi\u0119ki za uratowanie Aelity. Jest niedobrze! Dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t pi\u0119\u0107 procent!<\/em> \u2013 pewnie m\u00f3wi\u0142 o napi\u0119ciu zgromadzonym na s\u0142upie. \u2013 Zaraz XANA b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 zaatakowa\u0107 elektrowni\u0119!
Czyli musz\u0119 zwi\u0119kszy\u0107 tempo i otworzy\u0107 Aelicie drog\u0119 jak najszybciej! Podbieg\u0142em do duplikat\u00f3w i skin\u0105\u0142em na nie g\u0142ow\u0105.
 – Dawaj! \u2013 rzuci\u0142em. Jeden z klon\u00f3w z uniesionym ostrzem spr\u00f3bowa\u0142 skoczy\u0107 na kraba, ale zosta\u0142 natychmiast zdewirtualizowany. Potw\u00f3r jednak nie spodziewa\u0142 si\u0119 drugiego identycznego ataku zaraz po pierwszym, i kolejny klon rozci\u0105\u0142 kraba na p\u00f3\u0142.
Kontrolowanie wi\u0119cej ni\u017c jednego cia\u0142a przez d\u0142u\u017cszy czas okaza\u0142o si\u0119 wyka\u0144czaj\u0105ce, wi\u0119c natychmiast dokona\u0142em fuzji i po\u0142\u0105czy\u0142em oba wcielenia, nim utraci\u0142em wszystkie si\u0142y.
 – Fuzja! Dobra, zosta\u0142 tylko jeden!
Jeremy nie zrozumia\u0142 mojego dzia\u0142ania i niemal natychmiast us\u0142ysza\u0142em jego pe\u0142en wyrzut\u00f3w g\u0142os:
 – Ulrich! Zwariowa\u0142e\u015b?!<\/em>
Nie przej\u0105\u0142em si\u0119 tym i zaatakowa\u0142em. Krab otworzy\u0142 ogie\u0144 i oberwa\u0142em w rami\u0119. Mimo pozornego b\u00f3lu spi\u0105\u0142em si\u0119 w sobie i korzystaj\u0105c z mojej supermocy w Lyoko, supersprintu, wskoczy\u0142em na potwora, a po chwili zniszczy\u0142em go tak, jak dwa poprzednie.
 – Szybko, biegnij! Jest ju\u017c dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105t osiem procent!<\/em>
 – Dobra, teraz ty, Aelita.
Aelita wbieg\u0142a do wie\u017cy. Po kilku chwilach konstrukcja zmieni\u0142a kolor po\u015bwiaty na niebieski, a w oddali dostrzeg\u0142em dziwne bia\u0142e \u015bwiat\u0142o.
Czyli wszystko posz\u0142o dobrze.
 – To co, mo\u017ce wycieczka w przesz\u0142o\u015b\u0107?<\/em><\/p>\n\n\n\n

Autor: Qazqweop<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

 – Damy rad\u0119, co, Ulrich? – Mam nadziej\u0119, Odd.Sabota\u017c nuklearny. XANA nie \u017cartuje. Zgadzam si\u0119 z Yumi, \u017ce to ogromne niebezpiecze\u0144stwo, ale przecie\u017c zawsze mo\u017cemy zrobi\u0107 Powr\u00f3t Do Przesz\u0142o\u015bci, je\u015bli co\u015b nie wyjdzie. Jeremy zdo\u0142a go zaprogramowa\u0107 w kilka sekund, gdyby zasz\u0142a taka potrzeba. Cho\u0107 oczywi\u015bcie trzeba spr\u00f3bowa\u0107 powiadomi\u0107 w\u0142adze. Je\u015bli XANA zwyci\u0119\u017cy tym razem, mo\u017ce …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"parent":623,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[41],"tags":[],"class_list":["post-1288","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-kod-lyoko"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1288","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1288"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1288\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1289,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1288\/revisions\/1289"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/623"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1288"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1288"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1288"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}