Rozdzia\u0142 1.
Intruz<\/p>\n\n\n\n
Ponuro. Bardzo ponuro – takie i inne zdecydowanie bardziej depresyjne my\u015bli przetacza\u0142y si\u0119 przez g\u0142ow\u0119 porucznika Hektora Gaide. W\u0142a\u015bciwie to tytu\u0142 porucznika by\u0142 zwrotem grzeczno\u015bciowym. By\u0142 zwyk\u0142ym szarym nawigatorem na jednej z klasycznych, prostych uderzeniowych \u0142odzi podwodnych na us\u0142ugach floty Stan\u00f3w Zjednoczonych. Gaide pe\u0142ni\u0142 us\u0142ugi nawigacyjne teraz na zdecydowanie pot\u0119\u017cniejszej \u0142odzi podwodnej. Eksplorowa\u0142 nieznane ludzko\u015bci tereny. By\u0142 pierwsz\u0105 osob\u0105, kt\u00f3rej dane by\u0142o podziwia\u0107 te dzikie, nieokie\u0142znane wody. Tak mu si\u0119 wydawa\u0142o.
Ale Hektor nie czu\u0142 dumy, ani nawet ekscytacji. By\u0142 jedynie za\u017cenowany. Wybrali go jako \u015bwink\u0119 morsk\u0105. By\u0142 jedn\u0105 z niewielu os\u00f3b na ca\u0142ym kontynencie, kt\u00f3re prze\u017cy\u0142yby podr\u00f3\u017c do tego dziwnego \u015bwiata. I jedyn\u0105, kt\u00f3ra jest opr\u00f3cz tego zdolna prowadzi\u0107 \u0142\u00f3d\u017a podwodn\u0105. Tak mu powiedzieli. Ale istnia\u0142a jeszcze lojalno\u015b\u0107 towarzyszy broni i jaki\u015b szeregowiec, kt\u00f3ry du\u017co wiedzia\u0142, da\u0142 mu dysk z informacjami. Niepokoj\u0105cymi informacjami. Hektor nie mia\u0142 czasu przejrze\u0107 ca\u0142ej zawarto\u015bci, ale znalaz\u0142 co\u015b ciekawego: mianowicie, je\u015bli co\u015b p\u00f3jdzie nie tak, zniknie. Ale nie utopi si\u0119. Nie zginie. Jego cia\u0142o zniknie. Reszta zostanie i b\u0119dzie sta\u0142a w jednym miejscu do ko\u0144ca \u015bwiata, albo i jeszcze d\u0142u\u017cej. Hektor uwa\u017ca\u0142, \u017ce to los gorszy od \u015bmierci. I zapewne mia\u0142 racj\u0119. Nikt nie mia\u0142by zamiaru tu przepa\u015b\u0107 na zawsze. Tu, na tym obcym morzu, w obcym \u015bwiecie.
Pikanie sonaru przerwa\u0142o jego rozmy\u015blania. Spojrza\u0142 na ekran. Pot\u0119\u017cna fala zmierza\u0142a w jego stron\u0119. Gdy w niego uderzy, otrzyma pakiet informacji. By\u0142a to jedyna sprawnie dzia\u0142aj\u0105ca metoda przesy\u0142ania informacji w Cyfrowym Morzu, jak\u0105 opracowali in\u017cynierowie Hiperborei. Hiperborea to robocza nazwa komputera kwantowego ASCTT OS2. Gaide mia\u0142 ju\u017c do czynienia z superkomputerami. Dwie takie maszyny koordynowa\u0142y ruchy floty morskiej, a trzeci, o mniejszej mocy, lotnictwo. Wszystko by\u0142o, oczywi\u015bcie, tajne. Ale istnienie Hiperborei starano si\u0119 ukry\u0107 znacznie skrz\u0119tniej, ni\u017c w przypadku pozosta\u0142ych projekt\u00f3w.
Statkiem zatrz\u0119s\u0142o, a gdy rozmieszczone na ca\u0142ej powierzchni czujniki z\u0142apa\u0142y sygna\u0142, przekonwertowa\u0142y go i wy\u015bwietli\u0142y na g\u0142\u00f3wnym pulpicie. Hektor odczyta\u0142 tekst:
Poruczniku Gaide!!! Wed\u0142ug naszych danych powiniene\u015b znajdowa\u0107 si\u0119 tylko kilka minut drogi od celu. Wyniki skanowania, kt\u00f3re przeprowadzili\u015bmy we wcze\u015bniejszym czasie, wykazuj\u0105, \u017ce by dosta\u0107 si\u0119 do wn\u0119trza celu b\u0119dziesz musia\u0142 przep\u0142yn\u0105\u0107 przez \u015bluz\u0119 zabezpieczaj\u0105c\u0105. Gdy zbli\u017cysz si\u0119 na odleg\u0142o\u015b\u0107 6 metr\u00f3w do gniazda \u015bluzy, po\u0142\u0105cz si\u0119 z nim kluczem cyfrowym, a nast\u0119pnie wy\u015blij do nas sygna\u0142. W odpowiedzi prze\u015blemy kody wej\u015bcia. Nie powinno to trwa\u0107 d\u0142u\u017cej ni\u017c 5 minut.
Czyli zbli\u017cam si\u0119 do celu – pomy\u015bla\u0142 i chwyci\u0142 ster w r\u0119ce. Komend\u0105 g\u0142osow\u0105 wy\u0142\u0105czy\u0142 autopilota i poprowadzi\u0142 Peetah wzd\u0142u\u017c szlaku przes\u0142anego razem z ostatni\u0105 wiadomo\u015bci\u0105 z centrali. W\u0142a\u015bciwie prawdziwa nazwa statku to PT:-H3. Project: Tree Half 3. Projekt, o kt\u00f3rym jest mowa w skr\u00f3cie, to \u201eDrzewo\u201d, czyli nowa superwydajna serwerownia, umieszczona w wirtualnym \u015bwiecie. Kody \u017ar\u00f3d\u0142owe, kt\u00f3re tworz\u0105 wewn\u0119trzne bazy danych. Half 3, trzeci etap projektu, czyli manualne poszukiwanie miejsca do umieszczenia kod\u00f3w \u017ar\u00f3d\u0142owych. \u201eA zaszczyt ten przypad\u0142 w\u0142a\u015bnie mi\u201d, pomy\u015bla\u0142 gorzko. \u201eAle z drugiej strony, przynajmniej mam pot\u0119\u017cn\u0105 \u0142\u00f3d\u017a.\u201d
A Peetah by\u0142a naprawd\u0119 imponuj\u0105ca, jak na jednoosobowy pojazd podwodny: d\u0142uga na 16 metr\u00f3w, szeroka na 4. Tylne g\u0142\u00f3wne silniki mia\u0142y \u015brednic\u0119 wynosz\u0105c\u0105 a\u017c 3 metry. By\u0142y zarazem pot\u0119\u017cn\u0105 broni\u0105 do usuwania przeszk\u00f3d. W ka\u017cdej ogromnej bali z silnikami znajdowa\u0142o si\u0119 sze\u015b\u0107 wyrzutni torped, kt\u00f3re tworzy\u0142y si\u0119 automatycznie. Strza\u0142 z jednego dzia\u0142a mo\u017cna by\u0142o oddawa\u0107 co 12 sekund. 12 pocisk\u00f3w co 12 sekund. Kokpit by\u0142 szklan\u0105 bani\u0105, kt\u00f3ra w przekroju mia\u0142a 7 metr\u00f3w szeroko\u015bci i 3 wysoko\u015bci. Znalaz\u0142o si\u0119 w niej miejsce na stery, dwa panoramiczne ekrany, obracany fotel, 4 komplety klawiatur i du\u017ce okno.
Peetah mkn\u0119\u0142a mi\u0119dzy ciemnymi iglicami zawieszonymi w wodzie jakby do g\u00f3ry nogami. Te by\u0142y wygaszone jak wiele innych, kt\u00f3re Hektor mija\u0142 po drodze, ale pami\u0119ta\u0142, \u017ce kilka konstrukcji, kt\u00f3re znajdowa\u0142y si\u0119 w bezpo\u015bredniej odleg\u0142o\u015bci od miejsca, z kt\u00f3rego wyruszy\u0142, by\u0142o roz\u015bwietlonych i przep\u0142ywa\u0142y przez nie dziesi\u0105tki impuls\u00f3w.
W ko\u0144cu zobaczy\u0142 cel. Ale nie on go najbardziej zaciekawi\u0142, tylko niezwyk\u0142y tw\u00f3r tu\u017c obok niego. Wygl\u0105da\u0142 jak jaki\u015b portal, podwieszony kana\u0142ami przesy\u0142aj\u0105cymi dane do umownego sufitu Cyfrowego Morza. \u201eP\u00f3\u017aniej to sprawdz\u0119\u201d, pomy\u015bla\u0142 Gaide i podprowadzi\u0142 statek na wymagan\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107 sze\u015bciu metr\u00f3w do \u015bluzy. Po\u0142\u0105czona by\u0142a z ogromn\u0105 kul\u0105, w kt\u00f3rej, jak spekulowali in\u017cynierowie, powinno si\u0119 znajdowa\u0107 idealne miejsce do umieszczenia kod\u00f3w \u017ar\u00f3d\u0142owych. Na pulpicie pojawi\u0142 si\u0119 pasek post\u0119pu, wskazuj\u0105cy warto\u015b\u0107 30%. Nawigator zacz\u0105\u0142 manewrowa\u0107 tak, by osi\u0105gn\u0105\u0107 najlepsze ustawienie. Gdy to zrobi\u0142, program skorygowa\u0142 po\u0142o\u017cenie \u0142odzi za pomoc\u0105 umieszczonych parami po obu stronach statku silnik\u00f3w pomocniczych, a pasek post\u0119pu doszed\u0142 do stu procent. Wtedy w\u0142\u0105czy\u0142 klucz cyfrowy. B\u0142\u0119kitna, rozmywaj\u0105ca si\u0119 lekko w cyfrowej wodzie wi\u0105zka dotar\u0142a do gniazda \u015bluzy, zamigota\u0142a i\u2026 znikn\u0119\u0142a. Kolejne dwie pr\u00f3by tak\u017ce zako\u0144czy\u0142y si\u0119 niepowodzeniem. Gaide przygryz\u0142 warg\u0119. \u201dC\u00f3\u017c, pora na rozwi\u0105zanie si\u0142owe.\u201d Uzbroi\u0142 wyrzutnie torped. Porucznik odczeka\u0142 12 sekund, a\u017c na pulpicie pojawi si\u0119 potwierdzenie gotowo\u015bci do otwarcia ognia. Wystrzeli\u0142. Dwana\u015bcie pocisk\u00f3w ruszy\u0142o w stron\u0119 wr\u00f3t. Eksplozja by\u0142a pot\u0119\u017cna, ale nawet nie zarysowa\u0142a wr\u00f3t. Nawigator wystrzeli\u0142 jeszcze kilka takich salw, ale na \u015bluzie nie zrobi\u0142o to \u017cadnego wra\u017cenia.
Nagle sta\u0142o si\u0119 co\u015b dziwnego. Mi\u0119dzy segmentami, z kt\u00f3rych sk\u0142ada\u0142a si\u0119 wielka kula powsta\u0142y szczeliny, kt\u00f3re zacz\u0119\u0142y si\u0119 rozja\u015bnia\u0107. Gdy ca\u0142a powierzchnia celu porucznika by\u0142a ju\u017c poprzecinana bia\u0142ymi liniami, blask zala\u0142 okolic\u0119 i na chwil\u0119 o\u015blepi\u0142 Gaid\u0119. Porucznik otworzy\u0142 oczy i stwierdzi\u0142, \u017ce co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o. Zrobi\u0142o si\u0119 jakby\u2026 cieplej i przytulniej. Obejrza\u0142 si\u0119 za siebie i zauwa\u017cy\u0142, jak z czarnej woda zmienia si\u0119 w b\u0142\u0119kitn\u0105, a z ty\u0142u zapalaj\u0105 si\u0119 kolejne iglice. Ponownie spojrza\u0142 na kul\u0119 i portal i ponownie poczu\u0142, \u017ce co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o. Po raz kolejny odpali\u0142 klucz cyfrowy i tym razem nawi\u0105za\u0142 kontakt z gniazdem \u015bluzy. Pojazd automatycznie wys\u0142a\u0142 fal\u0119 z zakodowan\u0105 sekwencj\u0105 danych, a Hektor czeka\u0142 na odpowied\u017a z centrali, kt\u00f3ra mia\u0142a mu pom\u00f3c wej\u015b\u0107 do \u015brodka celu.<\/p>\n\n\n\n
* * *<\/p>\n\n\n\n
Setki procesor\u00f3w zamigota\u0142y i eksplodowa\u0142y feeri\u0105 barw, pobudzaj\u0105c do \u017cycia pot\u0119\u017cny kwantowy superkomputer. M\u0142ody brunet wszed\u0142 do starej windy, w kt\u00f3rej czekali ju\u017c na niego radosny W\u0142och Odd Della Robbia i jego starszy towarzysz, William Dunbar. Wjechali dwa pi\u0119tra wy\u017cej, do g\u0142\u00f3wnego pomieszczenia.
– Spoko, Odd, to nie takie trudne, ja to szybko za\u0142apa\u0142em.
– Tak, ale ja wol\u0119 spa\u0107, ni\u017c siedzie\u0107 do p\u00f3\u017ana z instrukcj\u0105 obs\u0142ugi superkompa. Szczerze, Ulrich, coraz bardziej przypominasz mi Einsteina.
– B\u0119dziecie tak dyskutowa\u0107, czy Odd w ko\u0144cu wy\u015ble nas do Lyoko? Chcia\u0142bym ju\u017c skopa\u0107 ty\u0142ek Ulrichowi – wtr\u0105ci\u0142 William. Ulrich tylko westchn\u0105\u0142 i wyt\u0142umaczy\u0142 przyjacielowi jak rozpocz\u0105\u0107 sekwencj\u0119 materializacji. Stern i jego starszy o rok kolega nie tracili czasu na w\u0142\u0105czanie windy, ale zeszli od razu po drabince do sali skaner\u00f3w.
– Jeste\u015bmy na miejscach – powiedzia\u0142 Dunbar. W normalnych warunkach jego kolega przy mainframe\u2019ie superkomputera pi\u0119tro wy\u017cej nie mia\u0142by prawa go us\u0142ysze\u0107, poniewa\u017c zar\u00f3wno \u015bciany, jak i sufity i pod\u0142ogi by\u0142y niezwykle grube, ale znaczna cz\u0119\u015b\u0107 sal zosta\u0142a wyposa\u017cona w odpowiedni zestaw nag\u0142a\u015bniaj\u0105cy i komplet mikrofon\u00f3w.
– Ok. A wi\u0119c – rozleg\u0142 si\u0119 g\u0142os Della Robbi z g\u0142o\u015bnik\u00f3w – Transfer Ulricha. Transfer;
– Mo\u017cesz darowa\u0107 sobie t\u0105 formu\u0142k\u0119 – przerwa\u0142 mu brunet.
– Tak, po prostu nas wy\u015blij – doda\u0142 William.
– Nie gor\u0105czkujcie si\u0119 tak, Wojownicy Lyoko, ju\u017c odpalam – m\u00f3wi\u0105c to wcisn\u0105\u0142 klawisz Enter na klawiaturze. Przygotowane wcze\u015bniej przez Sterna procesy wystarczy\u0142o ju\u017c tylko ostatecznie potwierdzi\u0107.
Rozsuwane drzwi do skaner\u00f3w zablokowa\u0142y si\u0119 w pozycji zamkni\u0119tej. Do obu aktywnych urz\u0105dze\u0144 ci\u0119\u017cka maszyneria hydrauliczna doprowadzi\u0142a rurami mieszanin\u0119 pary wodnej i kilku innych gaz\u00f3w, kt\u00f3ra mia\u0142a przyspieszy\u0107 rozgrzewanie teleporter\u00f3w. Gdy skanery osi\u0105gn\u0119\u0142y odpowiedni\u0105 ilo\u015b\u0107 mocy, William poczu\u0142, jak niezwyk\u0142a energia prze\u015bwietla go na wylot i dokonuje dok\u0142adnej analizy jego budowy. W nast\u0119pnej chwili ze \u015bcian maszyny wydoby\u0142o si\u0119 o\u015blepiaj\u0105ce \u015bwiat\u0142o. Gdy otworzy\u0142 oczy, znajdowa\u0142 si\u0119 ju\u017c w innym \u015bwiecie.
Sektor pustynny by\u0142r30; jak pustynia. Dziesi\u0105tki, je\u015bli nie nawet setki du\u017cych i ma\u0142ych, p\u0142askich platform by\u0142o zawieszonych w pewnej odleg\u0142o\u015bci nad tafl\u0105 wewn\u0119trznego Cyfrowego Morza Lyoko. Pustynia s\u0142ynie z wielu formacji skalnych, kt\u00f3rych jest nawet wi\u0119cej ni\u017c w sektorze g\u00f3rskim – dziesi\u0105tki labirynt\u00f3w, p\u0142askowy\u017c\u00f3w i skalnych grzyb\u00f3w, dolin i w\u0105woz\u00f3w urozmaicaj\u0105 pozornie puste i bezbarwne terytorium Lyoko.
To w\u0142a\u015bnie w tym sektorze zwirtualizowali si\u0119 Ulrich i William. Stern by\u0142 ubrany w sw\u00f3j zwyczajowy \u017c\u00f3\u0142to-czarny kombinezon oraz mocne, wojskowe buty si\u0119gaj\u0105ce mu do kolan, a na g\u0142owie mia\u0142 \u017c\u00f3\u0142t\u0105 przepask\u0119 opatrzon\u0105 dziwnymi symbolami – pami\u0105tk\u0119 po klimatycznym stroju samuraja sprzed rekompilacji kod\u00f3w uzbrojenia przez Jeremy\u2019ego. Ale nowe kody przynios\u0142y wojownikowi co\u015b wi\u0119cej, ni\u017c nowy str\u00f3j – mianowicie, dwie katany, kt\u00f3re w r\u0119kach Ulricha zyskiwa\u0142y niezwyk\u0142\u0105 ostro\u015b\u0107 i moc.
Str\u00f3j Williama tak\u017ce by\u0142 pami\u0105tk\u0105 po starych czasach, ale tym razem raczej z\u0142ych ni\u017c dobrych. Dunbar mia\u0142 na sobie ciemn\u0105 zbroj\u0119 i ci\u0119\u017ckie buty oraz dodatkowo opancerzon\u0105 r\u0119kawic\u0119. Walczy\u0142 swoj\u0105 ulubion\u0105 \u017bylet\u0105, pot\u0119\u017cnym mieczem o d\u0142ugim i szerokim, jednosiecznym ostrzu. Przypomina\u0142 bardzo ci\u0119\u017cki tasak o d\u0142ugim jelcu. I cho\u0107 oczy X.A.N.Y. znikn\u0119\u0142y z jego ubioru, to zar\u00f3wno zbroja, jak i bro\u0144, zosta\u0142y wypaczone przez niszcz\u0105cy wp\u0142yw wieloczynnikowego wirusa.
Wojownicy stan\u0119li naprzeciw siebie. Dwie katany Ulricha jarzy\u0142y si\u0119 b\u0142\u0119kitnym blaskiem, gigantyczna \u017byleta Williama okry\u0142a si\u0119 ciemn\u0105 mg\u0142\u0105. W ich uszach rozleg\u0142 si\u0119 g\u0142os Odda:
– Gotowi? 3! 2! 1! Walczcie!
Samuraj nie traci\u0142 czasu. Wyskoczy\u0142 w g\u00f3r\u0119 i w mgnieniu oka pokona\u0142 odleg\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy dwoma uczestnikami starcia. Dokona\u0142 tego za pomoc\u0105 supersprintu – jednej z mocy, kt\u00f3re posiada\u0142 w Lyoko. Kiedy jej u\u017cywa\u0142, porusza\u0142 si\u0119 tak szybko, \u017ce obserwatorowi wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce Ulrich jakby si\u0119 rozci\u0105ga, cz\u0119\u015b\u0107 siebie zostawia z ty\u0142u. Lew\u0105 katan\u0105 zamierzy\u0142 si\u0119 w brzuch przeciwnika. Dunbar, oszo\u0142omiony tempem walki, jakie zosta\u0142o mu narzucone, nie zauwa\u017cy\u0142 oczywistego podst\u0119pu. Kiedy on zablokowa\u0142 pierwszy cios swoj\u0105 broni\u0105, Stern wyprowadzi\u0142 drugie ci\u0119cie od g\u00f3ry. \u017byleta by\u0142a bardzo szeroka i William zd\u0105\u017cy\u0142 cz\u0119\u015bciowo si\u0119 zas\u0142oni\u0107 jedynie zmieniaj\u0105c jej k\u0105t nachylenia wzgl\u0119dem pod\u0142o\u017ca, ale miecz Ulricha i tak dosi\u0119gn\u0105\u0142 ramienia Dunbara. Trafi\u0142 akurat w nieos\u0142oni\u0119te zbroj\u0105 miejsce.
– William! Straci\u0142e\u015b 20 punkt\u00f3w! – wykrzycza\u0142 Odd do mikrofonu. Bardzo \u017ca\u0142owa\u0142, \u017ce nie on teraz walczy w Lyoko, ale i tak da\u0142 si\u0119 ponie\u015b\u0107 emocjom.
William ockn\u0105\u0142 si\u0119 z pocz\u0105tkowego oszo\u0142omienia i ci\u0105\u0142 \u017bylet\u0105 znad g\u0142owy. Stern skrzy\u017cowa\u0142 swoje ostrza i zablokowa\u0142 cios, cho\u0107 wymaga\u0142o to od niego nadludzkiej si\u0142y. Zalet\u0105 broni Williama by\u0142o po\u0142o\u017cenie \u015brodka ci\u0119\u017cko\u015bci i roz\u0142o\u017cenie masy – sprzyja\u0142o ono d\u0142ugim ci\u0119ciom z g\u00f3ry i atakom si\u0142owym. Ulrich ponownie u\u017cy\u0142 supersprintu i odskoczy\u0142 na ponad 10 metr\u00f3w od przeciwnika. Wysycza\u0142 tylko:
– Triplikacja – Wygl\u0105da\u0142o to mniej wi\u0119cej tak, jakby, u\u017cywaj\u0105c sprintu, z samuraja wybieg\u0142y dwie inne, identyczne postacie. Gdy si\u0119 zatrzyma\u0142y, wyj\u0119\u0142y katany i ustawi\u0142y je w podobnych pozycjach. Ch\u00f3rem wykrzycza\u0142y:
– Teraz nie masz szans! – a \u015brodkowy doda\u0142 – Triangulacja!
By\u0142o to po\u0142\u0105czenie dw\u00f3ch wcze\u015bniejszych mocy Ulricha: supersprintu i triplikacji. Korzystaj\u0105c z tej pierwszej umiej\u0119tno\u015bci trzy wcielenia wojownika okr\u0105\u017ca\u0142y ofiar\u0119, zamykaj\u0105c j\u0105 w tr\u00f3jk\u0105cie ostrzy. Manewr taki dawa\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 swobodnego ataku z ka\u017cdej strony.
W\u0142a\u015bnie z tej umiej\u0119tno\u015bci skorzysta\u0142 samuraj. William i teraz poczu\u0142 si\u0119 zdezorientowany. Ale trze\u017awo\u015b\u0107 umys\u0142u odzyska\u0142 znacznie szybciej ni\u017c ostatnim razem – g\u0142\u00f3wnie za spraw\u0105 trzech powierzchownych cios\u00f3w, kt\u00f3re w jednej chwili pozbawi\u0142y go 30 punkt\u00f3w \u017cycia.
Poczeka\u0142 na odpowiedni moment i b\u0142yskawicznie prze\u0142ama\u0142 szyk przeciwnika, stawiaj\u0105c sw\u00f3j tasak ma domniemanej \u015bcie\u017cce biegu samuraja. Skutek by\u0142 natychmiastowy.
Dwa z trzech wciele\u0144 Ulricha odrzuci\u0142o kilka metr\u00f3w dalej. William podbieg\u0142 do pierwszego z nich i wyprowadzi\u0142 poprzeczne ci\u0119cie – efekt: natychmiastowa dewirtualizacja. Drugi klon by\u0142 ju\u017c przygotowany i zaatakowa\u0142 z nad g\u0142owy podw\u00f3jnym ostrzem. Dunbar zablokowa\u0142 cios i, wykorzystuj\u0105c ca\u0142\u0105 swoj\u0105 si\u0142\u0119, odepchn\u0105\u0142 wroga na kraw\u0119d\u017a sektora. Ten walczy\u0142 przez chwil\u0119 o utrzymanie r\u00f3wnowagi, ale ostatecznie przegra\u0142 i spad\u0142 w odm\u0119ty Cyfrowego Morza.
Ciemny rycerz odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119, by wyko\u0144czy\u0107 ostatniego przeciwnika ,i nadzia\u0142 si\u0119 na jedn\u0105 z katan Sterna. William spojrza\u0142 na wbit\u0105 w sw\u00f3j tors niebiesk\u0105 stal i westchn\u0105\u0142 zdziwiony. W nast\u0119pnej chwili tekstura zacz\u0119\u0142a schodzi\u0107 z awatara, a\u017c zosta\u0142 sam cyfrowy szkielet. Ten zamigota\u0142 i znikn\u0105\u0142. W tej samej chwili z jednego ze skaner\u00f3w wyszed\u0142 ju\u017c w swojej ziemskiej postaci ciemnow\u0142osy trzecioklasista i ugi\u0119\u0142y si\u0119 pod nim nogi.
– Nieciekawie wraca si\u0119 z Lyoko, kiedy zostajesz przymusowo zdewirtualizowany, co? – us\u0142ysza\u0142 kpi\u0105cy g\u0142os m\u0142odszego o rok bruneta. Odd zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c sprowadzi\u0107 go na Ziemi\u0119.
– Nie musisz si\u0119 tak wywy\u017csza\u0107, mia\u0142e\u015b farta.
– Ta, jasne.
– Lepiej wy\u0142\u0105czmy superkompa.
– Odd, wy\u0142\u0105czamy superkompa! – krzykn\u0105\u0142 Stern.
– Wiem, przecie\u017c ja was ci\u0105gle s\u0142ysz\u0119 – rozleg\u0142o si\u0119 z g\u0142o\u015bnik\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
* * *<\/p>\n\n\n\n
– No to w g\u00f3r\u0119 – powiedzia\u0142 na g\u0142os Gaide.
– Komenda nierozpoznana! – wydoby\u0142 si\u0119 g\u0142os z pulpitu sterowniczego. Hektor westchn\u0105\u0142 w duchu i podprowadzi\u0142 Peetah w g\u00f3r\u0119. Nad nim skaner \u0142odzi wykry\u0142 6 w\u0119z\u0142\u00f3w transmisyjnych. Pami\u0119ta\u0142, \u017ce przed teleportacj\u0105 do tego dziwnego \u015bwiata zrobili mu o tym wyk\u0142ad. Takie w\u0119z\u0142y mog\u0142y zosta\u0107 \u0142atwo przekszta\u0142cone w cyfrowe bazy danych, i to w\u0142a\u015bnie tam nawigator mia\u0142 wgra\u0107 kody \u017ar\u00f3d\u0142owe. Aby to zrobi\u0107, wystarczy\u0142o, \u017ceby dotkn\u0105\u0142 serca w\u0119z\u0142a. Tak zosta\u0142 stworzony jego awatar. Zaraz po dostarczeniu kod\u00f3w mia\u0142 wr\u00f3ci\u0107 na Ziemi\u0119. Tak mu powiedzieli.
Wa\u017cne jednak, \u017ce jeden z w\u0119z\u0142\u00f3w by\u0142 dok\u0142adnie nad nim. P\u0142yn\u0105\u0142 coraz wy\u017cej, a\u017c nagle silniki odm\u00f3wi\u0142y pos\u0142usze\u0144stwa. I wtedy zauwa\u017cy\u0142, \u017ce si\u0119 wynurzy\u0142 ponad tafl\u0119 morza. Otworzy\u0142 kokpit. Przed nim rozci\u0105ga\u0142 si\u0119 nowa, niezwyk\u0142a kraina – wygl\u0105da\u0142a jak kry unosz\u0105ce si\u0119 na Cyfrowym Morzu. A dok\u0142adnie na wprost znajdowa\u0142 si\u0119 du\u017cy bia\u0142y walec, u podstawy oblepiony dziwn\u0105 czarn\u0105 substancj\u0105. Nad ca\u0142\u0105 przypominaj\u0105c\u0105 wie\u017c\u0119 konstrukcj\u0105, unosi\u0142a si\u0119 bia\u0142a po\u015bwiata.
– Dziwne.
– Komenda nierozpoznana!
– Zamknij si\u0119! – porucznik straci\u0142 ju\u017c cierpliwo\u015b\u0107 do autopilota. R\u0119cznie wprowadzi\u0142 statek na kr\u0119 z wie\u017c\u0105 i wybieg\u0142 z niego. Gdy doszed\u0142 do budowli, zacz\u0105\u0142 zastanawia\u0107 si\u0119, jak ma wgra\u0107 kody.
W ko\u0144cu opar\u0142 r\u0119k\u0119 na \u015bcianie wie\u017cy. Sekunda, dwie, trzy. Nic si\u0119 nie sta\u0142o. Napar\u0142 mocniej, i upad\u0142 na bia\u0142\u0105, w\u0105sk\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119. Gaide rozejrza\u0142 si\u0119 po pomieszczeniu – z budowy \u015bcian wywnioskowa\u0142, \u017ce dosta\u0142 si\u0119 do \u015brodka budynku. Na murach zawieszone by\u0142y ma\u0142e interfejsy wykonuj\u0105ce r\u00f3\u017cne podprogramy. Nagle Hektor zauwa\u017cy\u0142, \u017ce nad nim znajduje si\u0119 jeszcze jedna platforma i doszed\u0142 do wniosku, \u017ce to ona musi by\u0107 sercem w\u0119z\u0142a. \u201eAle jak si\u0119 tam dosta\u0107?\u201d Podszed\u0142 na \u015brodek ni\u017cszego poziomu wie\u017cy, a gdy mija\u0142 kolejne koncentryczne kr\u0119gi, te zapala\u0142y si\u0119 bia\u0142ym \u015bwiat\u0142em. Kiedy stan\u0105\u0142 na \u015brodku, otoczy\u0142a go delikatna niebieska po\u015bwiata i uni\u00f3s\u0142 si\u0119 kilka metr\u00f3w. Spanikowa\u0142, a niezwyk\u0142a moc przesta\u0142a dzia\u0142a\u0107 i Gaide ci\u0119\u017cko upad\u0142 na plecy. Postanowi\u0142 spr\u00f3bowa\u0107 jeszcze raz. Tym razem zachowa\u0142 nerwy na wodzy i dotar\u0142 na najwy\u017csze pi\u0119tro budowli. Tam zasta\u0142 g\u0142\u00f3wny interfejs. Po\u0142o\u017cy\u0142 na nim d\u0142o\u0144, a na pulpicie pojawi\u0142 si\u0119 pasek post\u0119pu. Gdy doszed\u0142 do 100% porucznik\u2026 znikn\u0105\u0142.
Gdyby jednak tak si\u0119 nie sta\u0142o, Hektora Gaide czeka\u0142aby niemi\u0142a niespodzianka. Bo w\u0142a\u015bnie w tej samej chwili, gdy nawigator wgra\u0142 wszystkie kody, gdzie\u015b we Francji kto\u015b wy\u0142\u0105czy\u0142 pewien kwantowy superkomputer, a Lodowiec, jak i ca\u0142y cyfrowy \u015bwiat, zacz\u0105\u0142 znika\u0107, a poziom wewn\u0119trznego Morza Cyfrowego – gwa\u0142townie si\u0119 podnosi\u0107. Peetah, kt\u00f3rej urz\u0105dzenia pok\u0142adowe zosta\u0142y zablokowane na pozycji stabilny post\u00f3j, odpali\u0142a automatycznie silniki manewrowe, \u017ceby pozosta\u0107 wci\u0105\u017c w wyznaczonym miejscu. Gdy superkomputer ostatecznie zako\u0144czy\u0142 prac\u0119, w zawieszonej w Cyfrowym Morzu kuli zwanej Lyoko pozosta\u0142a tylko ma\u0142a, obca \u0142\u00f3d\u017a podwodna.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Rozdzia\u0142 1.Intruz Ponuro. Bardzo ponuro – takie i inne zdecydowanie bardziej depresyjne my\u015bli przetacza\u0142y si\u0119 przez g\u0142ow\u0119 porucznika Hektora Gaide. W\u0142a\u015bciwie to tytu\u0142 porucznika by\u0142 zwrotem grzeczno\u015bciowym. By\u0142 zwyk\u0142ym szarym nawigatorem na jednej z klasycznych, prostych uderzeniowych \u0142odzi podwodnych na us\u0142ugach floty Stan\u00f3w Zjednoczonych. Gaide pe\u0142ni\u0142 us\u0142ugi nawigacyjne teraz na zdecydowanie pot\u0119\u017cniejszej \u0142odzi podwodnej. Eksplorowa\u0142 …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"parent":2587,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[50],"tags":[],"class_list":["post-1257","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-felietony"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1257","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1257"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1257\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1258,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1257\/revisions\/1258"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2587"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1257"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1257"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1257"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}