O Xanie mo\u017cna wiele powiedzie\u0107 jako o kresk\u00f3wkowym \u0142otrze. Mo\u017ce co prawda nie ma w zwyczaju \u015bmia\u0107 si\u0119 z\u0142owieszczo i wyg\u0142asza\u0107 triumfalnych monolog\u00f3w, ale b\u0105d\u017amy szczerzy \u2013 jedynie dlatego, \u017ce wirusy komputerowe rzadko kiedy s\u0105 gadatliwe.
Gdy za\u015b przychodzi do innych aspekt\u00f3w jego \u201ebadguyowato\u015bci\u201d, jest dok\u0142adnie taki sam jak wszyscy pozostali; spo\u017cytkowuje nieprzyzwoit\u0105 wr\u0119cz ilo\u015b\u0107 energii na przesadnie ambitne plany do osi\u0105gni\u0119cia celu naprawd\u0119 pro\u015bciutkiego (jakkolwiek niepokoj\u0105co by to brzmia\u0142o, bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce m\u00f3wimy o zamordowaniu bandy dzieciak\u00f3w), a gdy mu si\u0119 nie udaje gdy\u017c scenariusz, nie udoskonala plan\u00f3w tylko \u0142apie si\u0119 innego pomys\u0142u (w \u201eKod Lyoko\u201d jest to akurat wyt\u0142umaczone, na pierwszy rzut oka nawet ca\u0142kiem sprytnie \u2013 Xana jest programem, a program nie pope\u0142nia na dwa razy tego samego b\u0142\u0119du \u2013 ale je\u015bli zastanowimy si\u0119 nad tym chwil\u0119 d\u0142u\u017cej, to dostrze\u017cemy, \u017ce to wyt\u0142umaczenie jest nawet gorsze ni\u017c pycha stereotypowego geniusza z\u0142a).
A przynajmniej tak si\u0119 uwa\u017ca. Bo cho\u0107 jak w ka\u017cdym tego typu serialu antagonista musi najzwyczajniej w \u015bwiecie respektowa\u0107, \u017ce niekt\u00f3re postacie maj\u0105 plot armor, tak nie przeszkadza to Xanie kombinowa\u0107 na r\u00f3\u017cne sposoby. Z jednej strony nie mo\u017ce powt\u00f3rzy\u0107 dwa razy tej samej sztuczki, bo jeszcze nie daj Bo\u017ce w ko\u0144cu zadzia\u0142a, z drugiej\u2026 no w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n\n\n\n
O Xanie mo\u017cna wiele z\u0142ego powiedzie\u0107 jako o kresk\u00f3wkowym \u0142otrze. Ale jednego mu nie odbierzecie \u2013 cwaniak stara\u0142 si\u0119 jak m\u00f3g\u0142 obchodzi\u0107 niepisany, acz zapisany zakaz zwyci\u0119\u017cania i w czasie trwania serialu dokona\u0142 wiele niesamowitych odkry\u0107, dochodz\u0105c do nich kr\u0119t\u0105 drog\u0105, ale konsekwentnie, krok po kroku, odcinek po odcinku.
Do zabicia Wojownik\u00f3w Lyoko wystarczy\u0142by naprawd\u0119 u\u0142amek mo\u017cliwo\u015bci, kt\u00f3re Xana uzyskiwa\u0142 dzi\u0119ki wie\u017com. I pocz\u0105tkowo faktycznie tylko z niego nasz wirus stara\u0142 si\u0119 korzysta\u0107 przejmuj\u0105c kontrol\u0119 nad urz\u0105dzeniami elektrycznym lub jedynie pos\u0142uguj\u0105c si\u0119 ogromn\u0105 moc\u0105 obliczeniow\u0105 superkomputera i instynktownym wyczuciem cyberprzestrzeni do \u0142amania cyfrowych zabezpiecze\u0144 i atakowania elektroniki metodami \u201ekonwencjonalnymi\u201d. Cz\u0119sto porusza\u0142 si\u0119 na pograniczu tych dw\u00f3ch dyscyplin, np. podczas przejmowania pojazd\u00f3w elektrycznych lub wojskowego satelity. Na potrzeby serialu te najprostsze rozwi\u0105zania nie dzia\u0142a\u0142y, wi\u0119c Xana przenosi\u0142 swoje eksperymenty z kontrol\u0105 energii elektrycznej w nieco bardziej nieoczywiste rejony, odchodz\u0105c od modyfikowania przep\u0142ywu pr\u0105du w elektronice w stron\u0119 kontroli czystej energii elektrycznej. Robi to jednak raczej nie\u015bmia\u0142o i opr\u00f3cz prequelowego \u201e\u0142adnego ma\u0142ego elektrycznego potwora\u201d warte wspomnienia jest tu jedynie przerobienie sto\u0142\u00f3wki Kadic na klatk\u0119 Faradaya z \u201eKlaustrofobii\u201d\u2026 a przynajmniej do czasu, ale o tym nieco p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n\n\n\n
Ale sama energia elektryczna nie interesowa\u0142a Xany, a przynajmniej nie d\u0142ugo. To, co by\u0142o celem Xany, to czysta energia, nieograniczona do formy. W badaniach nad tym zagadnieniem musia\u0142 porusza\u0107 si\u0119 po wielu dziedzinach i nie m\u00f3g\u0142 nie zg\u0142\u0119bi\u0107 tajemnic w\u0142adzy nad najbardziej oczywist\u0105 form\u0105 energii \u2013 materi\u0105. I oczywi\u015bcie, \u017ce to zrobi\u0142, a jak\u017ce! I to w jaki spos\u00f3b! Tak abstrakcyjny problem wymaga\u0142 r\u00f3wnie abstrakcyjnego, \u017ceby nie powiedzie\u0107 absurdalnego rozwi\u0105zania \u2013 wszyscy pami\u0119tamy zaraz obok \u201eDziwnych po\u0142\u0105cze\u0144\u201d jeden z najdziwaczniejszych atak\u00f3w Xany, \u017cyw\u0105 g\u00f3r\u0119 jedzenia w \u201eFali przyp\u0142ywu\u201d. Do misia-godzilli przynajmniej niekt\u00f3rzy maj\u0105 sentyment, jako do pierwszego odcinka \u201eKod Lyoko\u201d. Ataku w odcinku 55. nie lubi chyba nikt. Nie zachowuj\u0119 si\u0119 jednak tutaj ca\u0142kiem fair. Xana eksperymentowa\u0142 z materia ju\u017c wcze\u015bniej, najpierw powoli w pierwszym sezonie z gazami w \u201eZadymionych feriach\u201d i \u201eAtaku \u015bmiechu\u201d, p\u00f3\u017aniej z metalami przy okazji samurajskie zbroi Ishiyam\u00f3w, a nawet ca\u0142ej Pustelni. Mo\u017cemy tutaj dostrzec pewn\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 w jego badaniach \u2013 powolne przemieszczanie si\u0119 z dziedziny elementarnej elektrostatyki przez teori\u0119 przewodnictwa a\u017c do terytorium, w kt\u00f3re nasi naukowcy dopiero nie\u015bmia\u0142o zagl\u0105daj\u0105 przy u\u017cyciu akcelerator\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Rozumienie materii jako formy energii i stoj\u0105ca za tym matematyka by\u0142y kluczowe dla Hoppera podczas projektowania Lyoko. Celem Walda nie by\u0142o zrewolucjonizowanie wsp\u00f3\u0142czesnej nauki, ale opracowanie procesu wirtualizacji i rematerializacji. Nie ma wi\u0119c co si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce poszerzanie przez Xan\u0119 granic osi\u0105gni\u0119\u0107 tw\u00f3rcy Lyoko w jednej z tych dziedzin otwiera\u0142o nowe warte badania mo\u017cliwo\u015bci w drugiej. St\u0105d eksperymentom Xany z \u201eop\u0119tywaniem gazu\u201d towarzyszy\u0142y pr\u00f3by materializacji. W \u201eFa\u0142szywym obrazie\u201d, dopiero 7. odcinku serii, na raptem kilka miesi\u0119cy po uruchomieniu superkomputera, ciekawski program podejmuje ca\u0142kiem udan\u0105 pr\u00f3b\u0119 materializacji\u2026 czego\u015b. Czy by\u0142 to cz\u0142owiek? Nie wiemy. Na pewno by\u0142o to co\u015b cz\u0119\u015bciowo bia\u0142kowego, czym Xana m\u00f3g\u0142 sterowa\u0107. Kto wie, mo\u017ce w g\u0142owie Yumi-2 siedzia\u0142 wtedy osobi\u015bcie. Jakiekolwiek mechanizmy odpowiada\u0142y za funkcjonowanie przekonuj\u0105cej kopii Japonki, eksperyment by\u0142 sukcesem, a Xana poczyni\u0142 kilka wa\u017cnych spostrze\u017ce\u0144 zar\u00f3wno w dziedzinie materializacji, jak i dzia\u0142ania w\u0119glowego komputera \u2013 m\u00f3zgu.<\/p>\n\n\n\n
Cho\u0107 Xana pobawi si\u0119 jeszcze nieco przy u\u017cyciu skaner\u00f3w powo\u0142uj\u0105c do \u201e\u017cycia\u201d najpierw proste karaluchy, a p\u00f3\u017aniej odpowiednio bardziej zaawansowane kraby, z kt\u00f3rymi Wojownicy Lyoko mierzyli si\u0119 w \u015bwiecie wirtualnym, od tego momentu jego uwaga zwr\u00f3ci si\u0119 w\u0142a\u015bnie na m\u00f3zg. Pierwszy sezon b\u0119dzie czasem intensywnych bada\u0144, do kt\u00f3rych Xana podejdzie bardzo ostro\u017cnie. Zacznie od op\u0119tania malutkich zwierz\u0105t w celu nauki \u2013 w ko\u0144cu zadanie, kt\u00f3rego si\u0119 podejmie, b\u0119dzie szalenie trudne, m\u00f3wimy tu przecie\u017c o sterowaniu biologicznym organizmem za pomoc\u0105 impuls\u00f3w elektrycznych. Brzmi prosto, ale przej\u0119cie sieci nerwowej to raczej nie to samo, co przej\u0119cie sieci elektrycznej. Mo\u017cna by to pewnie por\u00f3wna\u0107 do u\u017cywania no\u017ca kuchennego do operowania cz\u0142owieka zamiast krojenia mi\u0119sa. Jednak kiedy ma si\u0119 do dyspozycji tysi\u0105ce szczur\u00f3w i setki tysi\u0119cy os, mo\u017cna przyj\u0105\u0107 spory margines na efekty uboczne metody pr\u00f3b i b\u0142\u0119d\u00f3w. P\u00f3\u017aniej zreszt\u0105 Xana jeszcze b\u0119dzie wraca\u0142 do kontroli zwierz\u0105t o \u201ejednostkach centralnych\u201d wci\u0105\u017c uproszczonych wzgl\u0119dem ludzkich, ale jednak ju\u017c do nich istotnie zbli\u017conych \u2013 kruk\u00f3w, dzik\u00f3w, a\u017c w ko\u0144cu wilk\u00f3w.
Zwierz\u0119ta b\u0119d\u0105 jednak tylko \u015brodkiem do celu, wst\u0119pem do p\u00f3\u017aniejszych bardziej zaawansowanych bada\u0144, w kt\u00f3rych Xana b\u0119dzie szuka\u0142 alternatywnych metod interakcji z ludzkim umys\u0142em. Jedn\u0105 z nich b\u0119dzie modyfikowanie dzia\u0142ania m\u00f3zgu poprzez \u201eprogramowanie\u201d ludzi falami d\u017awi\u0119kowymi o konkretnej cz\u0119stotliwo\u015bci. Oczywi\u015bcie jest to pomys\u0142 do\u015b\u0107 wyszukany i ci\u0119\u017cki w realizacji, dlatego pierwsza pr\u00f3ba zaowocuje naprawd\u0119 kiepskim kawa\u0142kiem techno. Ale cho\u0107 zajmie to Xanie wiele czasu, ta technologia zostanie dopracowana i przetestowana z powodzeniem w \u201eDziwnych po\u0142\u0105czeniach\u201d. Op\u00f3\u017anienie to jest zreszt\u0105 ca\u0142kiem zrozumia\u0142e \u2013 pami\u0119tamy, ile Xana potrzebowa\u0142 pr\u00f3b by w \u201eO w\u0142os\u201d w ko\u0144cu opanowa\u0107 generowanie fal d\u017awi\u0119kowych o zadanych cz\u0119stotliwo\u015bciach i zburzy\u0107 budynek szko\u0142y.
Jak si\u0119 nad tym zastanowi\u0107, ataki z odcink\u00f3w 18. i 91. by\u0142y tym bardziej subtelnym sposobem przej\u0119cia kontroli nad ludzkim cia\u0142em. Alternatyw\u0105 by\u0142o inwazyjne i bezpardonowe op\u0119tanie \u2013 ca\u0142kowite wyparcie \u015bwiadomo\u015bci i pikselizacja, zast\u0105pienie wszystkich funkcji m\u00f3zgu nowym oprogramowaniem, co widzieli\u015bmy po raz pierwszy w \u201ePanie Pucku\u201d. Co ciekawe, Xana nie zdo\u0142a\u0142 wtedy opanowa\u0107 \u017cadnego z Wojownik\u00f3w Lyoko poza Jeremiem. Cho\u0107 Belpois nie walczy\u0142 z Xan\u0105 w \u015bwiecie wirtualnym, by\u0142 par\u0119 razy wirtualizowany, nie by\u0142o wi\u0119c \u017cadnego widocznego na pierwszy rzut oka powodu takiego stanu rzeczy. By\u0142o to na tyle niespodziewane i frapuj\u0105ce zjawisko, \u017ce ju\u017c w nast\u0119pnym odcinku Xana postanowi\u0142 je zbada\u0107 z powodzeniem przejmuj\u0105c kontrol\u0119 nad m\u00f3zgiem Aelity, tak\u017ce nad t\u0105 jego cz\u0119\u015bci\u0105, kt\u00f3ra manifestowa\u0142a si\u0119 w Lyoko. Czym by\u0142 medalion, kt\u00f3ry pos\u0142u\u017cy\u0142 do tego wirusowi? Chyba nikt nie ma poj\u0119cia, by\u0107 mo\u017ce w\u0142\u0105cznie z samym Xan\u0105, kt\u00f3ry najwyra\u017aniej porzuci\u0142 ten pomys\u0142 i wi\u0119cej go nie wykorzysta\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Przejmowanie kontroli nad lud\u017ami przez op\u0119tanie poza oczywistymi korzy\u015bciami ma te\u017c dwie zasadnicze wady \u2013 poch\u0142ania ogromn\u0105 ilo\u015b\u0107 energii i mocy obliczeniowej przy zast\u0119powaniu funkcji m\u00f3zgowych. Oczywi\u015bcie dla Xany p\u00f3\u017aniej przestaje to by\u0107 a\u017c taki problem, co pokazuje w odcinku 54. kiedy na pe\u0142nej\u2026 -kiedy nagle op\u0119tuje ca\u0142y autobus uczni\u00f3w na wycieczce, chyba tylko po to, \u017ceby pokaza\u0107, \u017ce mo\u017ce. Ale wci\u0105\u017c jest to wykorzystanie cz\u0119\u015bci jego sko\u0144czonej mocy przerobowej, kt\u00f3ra mog\u0142aby by\u0107 w tym czasie lepiej spo\u017cytkowana. St\u0105d pewnie dziwaczny eksperyment z wykorzystaniem biologii do przej\u0119cia kontroli nad biologicznym komputerem. Wiemy, \u017ce nanoin\u017cynieria nie jest Xanie obca, spenetrowa\u0142 przy jej u\u017cyciu mechanicznie ludzki m\u00f3zg. W \u201eAtaku zombie\u201d prawdopodobnie poszed\u0142 krok dalej \u2013 zastosowa\u0142 in\u017cynieri\u0119 kom\u00f3rkow\u0105, ca\u0142kowicie organiczn\u0105. Zaowocowa\u0142o to osobliwym \u201ewirusem zombie\u201d, kt\u00f3ry najwidoczniej przebudowywa\u0142 na poziomie genomu ludzki organizm, w\u0142\u0105cznie z m\u00f3zgiem tak, by w pewnym sensie paradoksalnie mniej inwazyjnie \u201ezaimplementowa\u0107\u201d instrukcje pos\u0142usze\u0144stwa wobec Xany. Prawdopodobnie m\u00f3zgi wszystkich \u201ezainfekowanych\u201d ofiar ataku z odcinka 40. stworzy\u0142y jeden rozproszony superkomputer, na kt\u00f3rym za po\u015brednictwem pacjenta 0 (Kiwiego-0? Jest w tym pewien potencja\u0142 komediowy) wgrana zosta\u0142a pewna cz\u0105stka samego Xany. Mo\u017ce AI jakiego\u015b potwora?<\/p>\n\n\n\n
Xana prawdopodobnie porzuci\u0142 pomys\u0142 bioin\u017cynierii kom\u00f3rkowej, a przynajmniej go zawiesi\u0142. Nie znaczy to oczywi\u015bcie, \u017ce porzuci\u0142 badania nad ludzkim m\u00f3zgiem, wr\u0119cz przeciwnie \u2013 widzimy to przecie\u017c podczas odwiedzin w replikach. Po prostu mimo ca\u0142ej mocy setek superkomputer\u00f3w i tysi\u0119cy wie\u017c Xana wci\u0105\u017c by\u0142 \u201etylko\u201d programem wieloczynnikowym, kt\u00f3ry w bezpo\u015bredniej konfrontacji przegrywa\u0142 z mechanizmami ludzkiego organizmu zaprogramowanego genetycznie przez lata ewolucji i udawa\u0142o mu si\u0119 je nagi\u0105\u0107 do w\u0142asnej woli tylko w pewnym stopniu. W ko\u0144cu, jak udowodni\u0142 przypadek Hoppera, sama tylko ludzka \u015bwiadomo\u015b\u0107 w obcym \u015brodowisku jakim by\u0142a cyberprzestrze\u0144 potrafi\u0142a sobie radzi\u0107 r\u00f3wnie dobrze co program wieloczynnikowy, mimo \u017ce Xana mia\u0142 przewag\u0119 przyspieszonej wirtualnej ewolucji w oparciu o dost\u0119pn\u0105 moc obliczeniow\u0105. W starciu samego oprogramowania w m\u00f3zgu cz\u0142owiek mia\u0142 oczywist\u0105 przewag\u0119 nad programem wieloczynnikowym. Zmodyfikowanie m\u00f3zgu tak, by j\u0105 fizycznie zniwelowa\u0107 le\u017ca\u0142o poza zasi\u0119giem Xany\u2026 przynajmniej w chwili odpalenia programu antyxanowego.
Prawdopodobnie gdyby Xana mia\u0142 wi\u0119cej czasu i inne priorytety, rozgryz\u0142by i ten problem. Cho\u0107 na poziomie kom\u00f3rkowym ponosi\u0142 kl\u0119sk\u0119, w tym czasie na poziomie kwantowym wygrywa\u0142 w mia\u017cd\u017c\u0105cy spos\u00f3b. Ju\u017c w pierwszym odcinku zdo\u0142a\u0142 przeskalowa\u0107 pierwiastkow\u0105 budow\u0119 pluszowego misia z zachowaniem w\u0142a\u015bciwo\u015bci fizycznych. W ca\u0142ym pierwszym sezonie zreszt\u0105 po\u015bwi\u0119ci\u0142 nieco czasu na opanowanie do perfekcji in\u017cynierii molekularnej \u2013 zmieni\u0142 sk\u0142ad \u201e\u015bliny\u201d animatronika Jamesa Finsona i parametry topnienia i reaktywno\u015bci gleby wok\u00f3\u0142 Kadic. Ukoronowaniem osi\u0105gni\u0119\u0107 Xany w tej dziedzinie by\u0142 atak z \u201ePotr\u00f3jnego k\u0142opotu\u201d potocznie nazwany \u201epetryfikuj\u0105c\u0105 mg\u0142\u0105\u201d. Wtedy Xana zdo\u0142a\u0142 na ograniczonym obszarze zmodyfikowa\u0107 na poziomie kwantowym atomy danego cia\u0142a tak, by przybra\u0142y konkretn\u0105 form\u0119. Jak widzieli\u015bmy w odcinku obszar, na kt\u00f3rym Xana by\u0142 w stanie dopu\u015bci\u0107 si\u0119 tak g\u0142\u0119bokiej ingerencji w struktur\u0119 materii, czy te\u017c w tym momencie po prostu energii, by\u0142 relatywnie niewielki i zmienia\u0142 si\u0119 ma\u0142o dynamicznie, co objawia\u0142o si\u0119 niewielk\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105 rozprzestrzeniania si\u0119 \u201emg\u0142y\u201d.
By\u0142a to bez w\u0105tpienia przesada i prawdopodobnie najbardziej energo\u017cerny atak Xany, ale za to podsumowuj\u0105cy wszystkie jego osi\u0105gni\u0119cia w tej dziedzinie \u2013 w ten spos\u00f3b w ostatecznym eksperymencie Xana pokonuje w kontrolowany spos\u00f3b kolejne po \u201eZerze grawitacji\u201d oddzia\u0142ywanie podstawowe, co stanowi kompleksowe, finalne uzupe\u0142nienie teorii wirtualizacji Hoppera.<\/p>\n\n\n\n
Z tych wszystkich element\u00f3w, kt\u00f3re Xana kompletowa\u0142 przez ca\u0142y czas trwania serialu, najpot\u0119\u017cniejsze AI w historii science fiction tworzy w ko\u0144cu swoje najwi\u0119ksze osi\u0105gniecie \u2013 spektrum polimorficzne. Niezwyk\u0142y byt debiutuje w \u201ePoca\u0142unku Xany\u201d i po kilku kolejnych jazdach pr\u00f3bnych Xana nadaje mu ostateczn\u0105 form\u0119 w \u201eJest tam kto?\u201d. Wszystkie badania prowadzi\u0142y do tego punktu. Xana potrzebowa\u0142 urz\u0105dzenia w \u015bwiecie rzeczywistym, kt\u00f3re pozwoli\u0142oby na wykorzystanie ca\u0142ego potencja\u0142u wie\u017c. Najodpowiedniejszym, co Xana odkry\u0142, by\u0142 cz\u0142owiek i jego m\u00f3zg, wi\u0119c wirus udoskonali\u0142 go i odtworzy\u0142 z \u201eniczego\u201d \u2013 energii obecnej we wszech\u015bwiecie. Nada\u0142 mu form\u0119 polimorficznego, niewidzialnego, wysokoenergetycznego ducha. W p\u00f3\u017aniejszym etapie zoptymalizowa\u0142 kolosalne zu\u017cycie energii i mocy obliczeniowej przez dostosowywanie spektr do konkretnych r\u00f3l, jak przyjmowanie ludzkiej formy, albo wykorzystanie jeziora jako superkondensatora oraz przez nadanie im wzorc\u00f3w przeniesionych przez programowanie \u015bwiata wirtualnego, jak np. spektra karaluch\u00f3w w replice w Nowym Meksyku.
Xana osi\u0105gn\u0105\u0142 w ten spos\u00f3b niemal najwy\u017cszy poziom mocy sprawczej, jaki istnieje we wszech\u015bwiecie \u2013 stworzy\u0142 z pr\u00f3\u017cni nadistot\u0119 zdoln\u0105 przyj\u0105\u0107 dowoln\u0105 elementarn\u0105 form\u0119. Jeszcze nie stworzy\u0142 \u017cycia. Ale by\u0142 o krok.
To by\u0142 Xana, antagonista skazany pot\u0119g\u0105 scenariusza na nieuniknion\u0105 pora\u017ck\u0119.
A ty co takiego osi\u0105gn\u0105\u0142e\u015b przez ostatnie 4 lata? \ud83d\ude42<\/p>\n\n\n\n
P.S.
Udajmy, \u017ce \u201eWielokrotno\u015b\u0107 psa\u201d si\u0119 nie wydarzy\u0142a, co? Najmniej porypane wyja\u015bnienie pseudonauki z tamtego odcinka jest wci\u0105\u017c kilka razy bardziej wymuszone ni\u017c najbardziej be\u0142kotliwy fragment powy\u017cej.<\/p>\n\n\n\n
Autor: Qazqweop<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" O Xanie mo\u017cna wiele powiedzie\u0107 jako o kresk\u00f3wkowym \u0142otrze. Mo\u017ce co prawda nie ma w zwyczaju \u015bmia\u0107 si\u0119 z\u0142owieszczo i wyg\u0142asza\u0107 triumfalnych monolog\u00f3w, ale b\u0105d\u017amy szczerzy \u2013 jedynie dlatego, \u017ce wirusy komputerowe rzadko kiedy s\u0105 gadatliwe.Gdy za\u015b przychodzi do innych aspekt\u00f3w jego \u201ebadguyowato\u015bci\u201d, jest dok\u0142adnie taki sam jak wszyscy pozostali; spo\u017cytkowuje nieprzyzwoit\u0105 wr\u0119cz ilo\u015b\u0107 energii …
Read more<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"parent":623,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"categories":[41],"tags":[],"class_list":["post-1249","page","type-page","status-publish","hentry","category-artykuly-kod-lyoko"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1249","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1249"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1249\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1250,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1249\/revisions\/1250"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/623"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1249"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1249"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kodlyoko.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1249"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}